...παιδες επειδη απηύδησα και αρχησε να με γυριζει του ματ ως γυρος σε χαλασμενο σουβλακι ή καλαμακι, οπως θετε...

...και επειδη δεν μπορω αλλο να παπαρολογησω πρωτεινω τα εξης μερη για την φετηνη πανελληνια συνατηση...

...Πατρα την ημερομινια που κανουν τα παιδια το μπυρινγκ...
...Γυθειο, Μονεμβασια και γιατι οχι και γυρο πελλοπονησου...αυτοι οι γυροι πολυ με αρεσουν...να κανουμε και εμεις κανα χιλιομετρο...
...ή μινι βαλκανιαδα με περασμα σε αλβανια και την διαδρομη την εχει ο ''κλιματιζομενος''
...και τελος γιαννενα με δυο παπουτσια πανενα...να φαμε και και βατραχοποδαρα...

Ερηξα πολλες ιδεες χωρις ψηφοφορια...
Λεω να ρηξουμε ολοι τις αποψεις μας και μετα να ορησουμε το μερος με ψηφοφορια ωστε να παμε πλιοψηφηκα και γαι να μη μπλεξουμε σε αεναες συζητησεις...
...και μην ξεχνατε α βαζουμε και ημερομηνιες...

Εγω πρωτεινω Πατρα για να περασω να παρω Μακη, Νικο, Γιαννη και αν ερθουν και κανας Σαλονικιος...μεσω καταρας και επαρχιακου δικτιου διοτι αν βγω εθνικη μην τον ειδατε τον Παναη...
... Μαϊο 29, 30 και 31...

Αυγα απο μενα και ξεκουνηθητε...
....αποντιν καναπε δεν αλλαξε ποτε τιπτα...

...ευγε παιδες...!!!

Την αλλη χρονια bbk θα κατεβουμε μαζι κρητη !!
Ασε το γυπα φιλυρο. . .κ θα παμε δικαβαλο με το δικο μου !!

. . και φυσικα θα οδηγησεις εσυ . . . .ο Αρχαιοτερος.-

...Στεφανε να εισαι καλα για την προφορα σου αλλα Enfield εγω δεν οδηγαω ξανα...
...σε ακολουθω ομως σε ενα τετοιο ταξιδι...

...γεροί να ειμαστε και αν ολα παν καλα θα το κανουμε...

τελεια ..τελεια..τελεια.. :bow:

Επέστρεψα πισώ στην πραγματικότητα, γιατί όλα εκεί πάνω ήταν σαν όνειρο.

Το 350αράκι μου κατάφερε να με "ταξιδέψει", αν και λαβωμένο με έφερε πίσω σπίτι.

Ευχαριστώ όλους τους  σύντροχους για την υπέροχη παρέα.

Ήδη ετοιμάζεται η επόμενη πανελλήνια συνάντηση για τον Οκτώβριο.

αν και λαβωμένο με έφερε πίσω σπίτι.

Δωσε λεπτομέρειες

Καλώς ήρθατε! Αναμένουμε φωτό-παρουσίαση!

Νίκο, τι τραγικό συναίσθημα η επιστροφή στο τρελοκομείο.

Οσο πλησιάζαμε στην Αθήνα, τόσο μεγάλωνε η τρέλλα.

Λέγαμε για τα δολοφονικά προσπεράσματα στην Πατρών-Κορίνθου αλλά αυτά ωχριούσαν μπροστά στην παράνοια των συμπεριφορών όταν πύκνωσε η κίνηση στην Καβάλας.

Αυτοκίνητα να περνάνε ξυστά  δίπλα σου αδιαφορώντας γαι ολα απλά και μόνο για να κερδίσουν μια θέση πιό μπροστά, να κορνάρουν και να φωνάζουν και να οδύρονται!!

Τι να πεις...

Παθαίνεις ένα κόκο μπλόκο όταν συγκρίνεις την ηρεμία της φύσης, των βουνών, του φαραγγιού και των ποταμών και το πόσο όλα αυτά σε γεμίζουν με ενέργεια με την εθχρότητα, πονηράδα, κουτοπονηριά και βλακεία των ανθρώπων γύρω μας, είτε στα χωριά είτε στην πόλη....

Δωσε λεπτομέρειες

 

Προβλέπω προβλημα με την καμπάνα των δίσκων, στα τελευταία 200 χλμ. επιστροφής τα κάναμε εξαιτίας μου από Ε.Ο. ώστε να μην χρειάζεται να αλλάζω ταχύτητα στο κιβώτιο. Με λίγα λόγια από το Τσεπέλοβο άρχισαν να μην κουμπώνουν οι ταχύτητες σωστά, να μη βρίσκω νεκρά, να έχω απώλεια λαδιών από την τσιμούχα πίσω από την καμπάνα. Τέντωσα την ντίζα πολύ για να καταφέρω να επιστρέψω και πιστεύω αύριο να το λύσω και να δω τι έφταιξε.

Το κακόμοιρο το 350άρακι το λυπήθηκα.

Το δυτικό κλιμάκιο επέστρεψε μετά την "αποστασία" :bike:

Μάγκες του χρόνου η πανελλήνια θα γίνει στα Τζουμέρκα. Τέτοια τοπία και τέτοιες μάσες αξίζουν να τα τιμήσουμε...

 

Δηλώνω και δημοσίως την απόλυτη ικανοποιησή μου για την γιορτή αυτή των Ελλήνων Ενφιλντάδων!
Ολα πήγαν κατ' ευχήν, γυρίσαμε όλοι σώοι και αβλαβείς, περάσαμε θαυμάσια.

Μένει τώρα να ... κατασταλλάξουν μέσα μας όλα αυτά που ζήσαμε αυτές τις τρεις γεμάτες αλλά και γ@μάτες ημέρες.

Υπόσχομαι να περιγράψω το χρονικό των ημερών λίαν συντόμως...

Το δυτικό κλιμάκιο επέστρεψε μετά την "αποστασία" :bike:

Μάγκες του χρόνου η πανελλήνια θα γίνει στα Τζουμέρκα. Τέτοια τοπία και τέτοιες μάσες αξίζουν να τα τιμήσουμε...

 

Πανέμορφη φωτογραφία αυτή!

Γι αυτο και θέλω να αφιερώσω αυτό το παρακάτω κομμάτι στα Τζουμέρκα και στην παρέα όλων των αγοριών που βρέθηκαν στα Ζαγοροχώρια αυτό το τριήμερο!
https://www.youtube.com/watch?v=bkenIp01JQs

Παρασκευή 5 Ιουνίου 2015

Ξύπνημα στις 5:00. Λίγες ώρες ύπνου λόγω εργασίας την προηγούμενη, όμως το ηθικό ακμαίο.
Ολα ήταν έτοιμα. Πακεταρισμένες αποσκευές, το μηχανάκι πανέτοιμο, καθαρό.
Την ώρα που τα σαμάρια με τα εργαλεία και τις προμήθειες στερεωνόντουσαν επάνω στο ασημί 500άρι, οι πρώτες στάλες της βροχής, παχουλές και γιοματούλες, έκαναν την εμφάνισή τους.
Μέχρι να φορέσω μπουφάν, κράνος, γάντια, είχε ξεκινήσει να βρέχει για καλά.
Ετσι με το καλημέρα, η βροχή μας υποδέχτηκε δυνατά!
Κοίτα να δεις, που τα δελτία θα έβγαιναν αληθινά και θα έπρεπε να πάρουμε τις βάρκες για να πάμε εκδρομή!
Κρίμα..
Ούτε λίγη λιακάδα;;
Πείσμα όμως!
Ενάντια στις προβλέψεις και τις άσχημες διαθέσεις του καιρού, το σημείο συνάντησης πλησίαζε και μάλλον έφτασα εκεί τελευταίος.
Ολοι οι συμμετέχοντες ήταν ήδη εκεί.
Δέκα νοματαίοι ξεκινήσαμε από κει προς κατεύθηνση δυτική, για να συναντήσουμε κι άλλους πριν ανηφορίσουμε βόρεια προς την Ηπειρο.
Θα προσπαθήσω να τους θυμηθώ με την βοήθεια των φωτογραφιών που ήδη ανέβηκαν...
Arapakos, SSAV, Captain Kouk, Βύρωνας, Βασίλης Δέλιος, Τόλης, Νoe, Gigas, Rosodi, Αλπικός Τρίτων

Pas mal που θα έλεγαν και τίποτα Γαλόφωνοι Ενφιλντάδες.
Ηδη τα μπλουζάκια της 7ης Πανελλήνιας είχαν εμφανιστεί περήφανα στα στιβαρά στήθια ορισμένων εκ των συμμετεχόντων.
Ευχαριστούμε Elifain. Δυστυχώς δεν ήσουν μαζί μας. Να ζήσεις όμως... Μόλις κάπου εκεί έμαθα τα δικά σου!

Η βροχή συνέχιζε ράι θρου!
Και το πείσμα συνέχιζε κι αυτό ράι θρου!
Και μεγαλύτερο από την βροχή. Τίποτε δεν ήταν ικανό να μας σταματήσει.
Το σχέδιο έλεγε πορεία προς Κόρινθο μέσω Ε.Ο. και μετά την Κόρινθο να παίρναμε την Π.Ε.Ο (Παλαιά Εθνική Οδό) προς Πάτρα.
Μάλλον κανείς δεν την είχε κάνει αυτήν την διαδρομή ως το τέλος μέσω της δευτερεύουσας αυτής διαδρομής προς Πάτρα και όλοι θέλαμε να την γνωρίσουμε, αισιόδοξοι ότι θα μπούμε στο κλίμα της εξοχής από την αρχή της πορείας μας.
Η επιλογή μας αποδείχθηκε εντελώς για τον ΠΕΟ!!!!
Βροχή, κίνηση, κακό δίκτυο δρόμων, έργα, λάσπη, λακούβες, φορτηγά έκαναν το κομμάτι αυτό βασανιστικά αηδιαστικό.
ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ αναφωνήσαμε όλοι με μια φωνή.
Και η βροχή έπεφτε ράι θρου!
Εκατόν σαράντα χιλιόμετρα βροχερής πορείας, όλοι είχαμε αγανακτήσει, ήμασταν μέσα στην λάσπη, αδιάβροχα, αποσκευές, αναβάτες και μοτοσικλέτες ένα σίχαμα!

Στην Ακράτα ή κάπου εκεί, (κάποιοι πιό ακριβολόγοι από μένα θα σου πουν πού ακριβώς -π.χ. οι διαφωνίες μας σχετικά με το αν ξεκινήσαμε 12:40 ή 12:45 προς κάποιον προορισμό ήταν ενδεικτικές αλλά και ομηρικές :)) η βροχή σταμάτησε. Βγήκε ένας ήλιος λαμπερός, ζεστός, ελπιδοφόρος.
Τα αδιάβροχα μπήκαν στα θηκάρια τους, οι λάσπες πάνω τους παρέμεναν, το ίδιο και στις μοτοσικλέτες.
Οι ελπίδες αναπτερώθηκαν ότι θα δούμε λίγο ήλιο και θα κάνουμε έστω και λίγη πορεία στεγνή.
Συνεχίσαμε πάνω στην Π.Ε.Ο (που συνέχιζε να είναι για τον ...ομώνυμο) έως και την Πάτρα, τουλάχιστον λίγο βελτιώθηκε το τοπίο και πολύ περισσότερο η διάθεσή μας.
Ομως, είχαμε καθυστερήσει τραγικά.
Οι Πατρινοί μας περίμεναν από τις 10 το πρωί, όπου είχαμε δώσει ραντεβού στο λιμάνι του Ρίου και η καθυστέρησή μας ήταν τουλάχιστον 2 ώρες!
Σε επικοινωνία του Νοε μαζί τους και με μεγάλη δόση ενοχών από την πλευρά μας που τους στήσαμε για τα καλά, καθησυχαστήκαμε όταν μάθαμε ότι ήδη έχουν ξεκινήσει με μπύρες και δεν μας κρατούν κακία.
Κάποια στιγμή, φτάσαμε στο Ρίο. Τους βρίσκουμε μαζωμενους και ευδιάθετους να πίνουν καφέ και ό,τι άλλο πινόταν ήδη από το πρωί :)
Μάλιστα, έλειπε και κάποιος εκ των Πατρινών, ο Λεωνίδας... Μάλλον πάλευε να μαζώξει τους τρακόσους :)
Γνωρίστηκα με τα άτομα αυτά, δεν ήξερα κανέναν τους μέχρι τότε. Ονόματα μου είπαν, μία που τα άκουσα, μία που τα ξέχασα όπως γίνεται συνήθως όταν συναντάς πολλά άτομα την ίδια στιγμή.
Εκανα μεγάλη προσπάθεια να τους θυμάμαι, δεν τα κατάφερα.
Δεν τρέχει όμως μία!
Ωραία τυπάκια όλοι τους. Χαλαροί και καλοδιάθετοι παρά την καθυστέρηση, χωρίς εκνευρισμους και γκρίνιες (αν έβαζα τον εαυτό μου σε τέτοια φάση, μάλλον δεν θα κατάφερνα να συγκρατήσω την δυσαρέσκειά μου), όμως εκείνοι ήταν μέλι γάλα!
Εντυπωσιάστηκα!
Ο Λεωνίδας φάνηκε, οι τρακόσοι δεν ήταν μαζί του, όμως ήρθε καβάλα σε μια BMW γαλάζια R80, συμπληρώθηκε η παρέα, όμως καθήσαμε και ήπιαμε καφεδάκι στην καφετέρια του λιμανιού

Κάποια στιγμή, είπαμε να ξεκινήσουμε.. Η ώρα ήταν ήδη αργά και θα έπρεπε να πάμε και ...σαπάνω.
Ποικιλία μοτοσικλετών, Μπεμβέδια, Ενφιλντ, ένας Γιαμαχητής με κοντομάνικα και ανοιχτό κράνος χωρίς γυαλιά, όλα τα μηχανάκια βρόντηξαν και ούρλιαξαν, άλλο πιό δυνατά άλλο από μέσα του...
Η παρέα μεγάλωνε!!!

Διασχιση της γέφυρας Ρίου-Αντιρίου. Στολίδι κατασκευαστικό, φυσούσε δυνατά, σύντομα ήμασταν απέναντι στην Στερεά Ελλάδα!

Μπουλούκια μπουλούκια οι μοτοσικλέτες καθ΄ οδόν, μικρά ή μεγάλα, γρήγορα ή πιό αργά, φτάσαμε σύντομα κάπου (δεν θυμάμαι πού) όπου στην παρέα μας προστέθηκε ο Like A Gun, ακόμη ένας Ενφιλντάς.
Δεν μας έφερε αυγοτάραχο Μεσολογγίου να φάμε μαζί με τον καφέ μας :) Ετσι μου είχαν υποσχεθεί, έτσι λέω!!! :)
Επόμενη στάση, Αμφιλοχία!
Σαματούσαμε για φαγητό, τσιγάρο, καφέ, κατούρημα, ξεπιάσιμο, φωτογραφίες, βενζίνες αλλά και χωρίς λόγο κλπ, τόσο συχνά που η άφιξή μας πριν από την 8η Πανελλήνια του 2016 άρχιζε να γίνεται εξαιρετικά αμφίβολη!
Μπαμπάτσικη στάση στην Αμφιλοχία. Καφέ, φαγητό, τσιγάρο, κατούρημα κλπ...
Επαναλαμβάνομαι, είπες;  Χαχαχαχα!

Αιντε... Ξεκινάμε πάλι το κομβόι.
"Ενωμένο Δυνατό" το παρεάκι μας, σε αντίθεση με κάποιο κόμα που χρησιμοποίησε το ίδιο σλόγκαν (χεχεχε... πολιτικό σχόλια ήταν αυτό :), αρχίσαμε να βλέπουμε ότι μπορεί και να τα καταφέρναμε να φτάσουμε στον προορισμό μας
Το τοπίο άλλαζε και γινόταν πιό βουνίσιο.
Βλέπαμε δέντρα, πρασινάδα πιό έντονη, περνούσαμε βουνά και λαγκάδια.

Και γιοφύρια!!!

Πλησιάζαμε προς Ιωάννινα.
Ο Τόλης, ο Βύρωνας και ο Βέλιος ηγούντο με αγαστή συνεργασία, ως φαίνεται τα ήξεραν τα κατατόπια για τους δικούς του λόγους ο καθένας!
Περιφερειακή και δεν μπαίνουμε στα Γιάννενα.
Πιάνουμε τα βουνά της Πίνδου, ως άλλοι αντάρτες, του γλυκού νερού αυτήν την φορά, καβάλα σε μεταλλικά γαιδούρια.
Αλογα δεν τα λες τώρα αυτά!!!! Ασε που το υψόμετρο άρχισε να κάνει αισθητή την παρουσία του αφαιρώντας πολύτιμα γαιδουράκια από κάθε κινητήρα.
Μετά τα Γιάννενα, μια διαδρομή άλλων 45 χιλιομέτρων άρχισε να είναι βασανιστική, μετά την κούραση όλης της μέρας πάνω στα μηχανάκια.
Ομως η διαδρομή μας αποζημίωνε. Στριφτεραά κομμάτια δρόμου, φιδωτοές κορδέλες ασφάλτου, βιδώνονταν στην επιφάνεις του βουνού, πηγαίνοντας μας προς Τσεπέλοβο!!!
Τι γλυκό που αουγόταν το όνομα στα αφτιά μας, τι ζάχαρη που διάβαζαν τα μάτια μας στις ταμπέλες μετά την κούραση.
Ιχνος βροχής δεν μας απείλησε. Στάλα νερού δεν τόλημσε να πέσει.
Ξεκινήσαμε έξι κσι κάτι το πρωί και καταφέραμε να φτάσουμε στον προορισμό μας 12 ολόκληρες ώρες αργότερα.
Και τι προορισμός.
Εκεί βρίσκουμε άλλες Μορφές! Ηταν οι... Υπερβόρειοι ήδη εκεί.
Rousmak, SV3ADSL ver4.2 ( ή κάπως έτσι :)) ο Lee Boshis, o Νίκος LT1200K και ίσως να ξεχνάω κάποιον ή κάποιους...
Τι άτομα όλοι τους!

Τίγκα το πάρκινγκ του ξενοδοχείου με μοτοσακά, ξεχωριστά όλα ένα προς ένα!

Αμέσως, οι φρεσκοφερμένοι φορέσαμε κάτι πιό άνετο και βρεθήκαμε στην αυλή του ξενοδοχείου να πίνουμε λίγη ρακή, έτσι για το καλωσόρισμα!
Τι ωραία υποδοχή!!!

Καλά πάει μέχρι τώρα το σκηνικό!!!
Για να δούμε πώς θα εξελιχθεί...

Η συνέχεια στην οθόνη σας.... ! :)
 

καλημερα παιδες, η εκδρομη ηταν υπεροχη ( με την διαδρομη συμπεριλαμβανομενη)  και οι συμμετεχοντες περασαμε καλα.Δεν θα πω τιποτα αλλο, τα γραφει ο φιλος Στελιος(gigas).Eνα ΜΕΓΑΛΟ ευχαριστω στον Βυρωνα για την προετοιμασια σχετικα με το ξενοδοχειο.   

Καλώς ήρθατε πίσω στην Αθήνα.... Μπράβο στους συμμετέχοντες της θρυλικής πανελλήνιας.... Καλή ξεκούραση από το ταξίδι Της επιστροφής...

Η συνέχεια......

Λίγο πριν μαζευτούμε στην αυλή του ξενοδοχείου και λίγο πριν φορέσουμε κάτι πιό άνετο, όμως, περάσαμε την εμπειρία του check in, όπως λέγεται.
Επρεπε να πάρουμε τα δωμάτια.
Πέσαμε σε έναν τύπο, μπουρτζόβλαχο κυριολεκτικά, ο οποίος με την συμπεριφορά του έδειχνε ότι μάλλον δεν του άρεσε η παρουσία μας στο ξενοδοχείο του.
Τα δωμάτια έλεγε δεν φτάνουν, δεν ήξερε ποιός έκανε κατάθεση σε ποιό όνομα και γιατί κλπ
Μέσα από αυτήν την διαδικασία πραγματικά φάνηκε ο άθλος του Βύρωνα, ο οποίος ανέλαβε την πρωτοβουλία να βρει ξενοδοχείο, να οργανώσει καταστάσεις, να εξομαλύνει τις εντάσεις.
Δωμάτια τελικά βρέθηκαν για όλους, κανείς μάλλον δεν έμεινε παραπονούμενος ή δυσαρεστημένος!
Ενδεικτικό ήταν το γεγονός ότι αφού όλοι τακτοποιηθήκαμε στα δωμάτιά μας, φρεσκαριστήκαμε, αλλάξαμε κλπ, ο Βύρωνας ήταν κοντά 2 ώρες στην ρεσεψιόν μιλώντας με τον .... επαγγελματία και έκανε την δική του δουλειά, φτιάχοντας λίστες με ονόματα και σημειώνοντας ποσά!!!
Αθλος σου λέω...
Ευτυχώς, η κακή εικόνα του ξενοδοχείου στο check in περιορίστηκε ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ και μόνο εκεί.
Υπήρχε πάρκινγκ για τις μηχανές μας!
Τα δωμάτια ήταν αξιοπρεπέστατα, καθαρά και τακτοποιημένα!
Υπήρχε ζεστό νερό!
Το βραδυνό φαγητό ήταν μια απρόσμενη και εξαιρετικά ευχάριστη έκπληξη.
Καλομαγειρεμένο αρνάκι φούρνου με πατάτες ήταν το κύριο πιάτο.
Καραμελωμένο ψήσιμο στο κρέας το έκανε σκέτο λουκούμι,  όχι μόνο για την πείνα που μας έδερνε αλλα αντικειμενικά!
Φυσικά πρώτο πιάτο ήταν μια τοπική πίτα.
Αψογα τα πάντα, τα δωμάτια στρώθηκαν την επόμενη μέρα, η τιμή ήταν απίστευτα φιλική και συμφέρουμα, μέχρι που άρχισε να γίνεται συμπαθής ακόμη και ο μπουρτζόβλαχος :)
Ισως τελικά να είχε τίποτα ... αιμορροίδες και γι αυτό ήταν έτσι ζοχαδιασμένος το πρώτο απόγευμα..
Του το συγχωρούμε και συνεχίζουμε :)

Μετά το φαγητό, οι επιλογές ήταν σχεδόν ανύπαρκτες.
Χωριουδάκι το Τσεπέλοβο, μην σκεφτείς καμμιά πολιτεία.
Οχι, μην το παρεξηγείς. Μάλλον γι αυτό καταλήξαμε εκεί, για την ησυχία και την ηρεμία της επιλογής μας.
Αν θέλαμε κάτι άλλο, θα πηγαίναμε στην... Μύκονο (ε... λέμε τώρα :))
Παρ' όλα αυτά, κάποιος ανακαλύπτει στην καλοκρυμένη πλατεία του χωριού μια καφετέρια ανοχτή.
Ε... δεν αργήσαμε πολύ να μετακομίσουμε εκεί.
Ποτάκι και σύντομα γλυκό εκμέκ  έκανε την εμφάνισή του σε μερίδες επικού μεγέθους 'τούβλα',  που σύντομα εξαφανίστηκε από προσώπου γης.
Ο μαυροπίνακας που έγραφε με κεφαλαία γράμματα "ΕΚΜΕΚ" λίγη ώρα μετά, -με Πατραϊκή πανέξυπνη πρωτοβουλία- έγραφε "ΕΚΜΕΚ ΤΕΛΟΣ" και γι όποιον δεν  πρόλαβε ατύχησε πραγματικά.
Η ώρα πέρναγε, η κούραση φάνηκε και αργά το βράδυ οι περισσότεροι έφυγαν προς το ξενοδοχείο, το Πατρινό κλιμάκιο παρέμεινε και θεωρώ ότι μας αντιπροσώπευσε επάξια έως τις πρώτες πρωινές ώρες :)



Σάββατο 6 Ιουνίου 2015

Το φώς άρχισε να μπαίνει από τα ανοιχτά παράθυρα του ξενοδοχείου ήδη απο τις 6 το πρωί.
Οι περισσότεροι σηκωθήκαμε πολύ αργότερα φυσικά, όμως έμαθα ότι κάποιοι ξύπνησαν και εξερεύνησαν το Τσεπέλοβο αρκετά νωρίς, στο ξημέρωμα.
Το πρωινό μπορεί να μην είχε αστακούς, γαρίδες, αχινούς ή άλλα εξωτικά εδέσματα, όμως ΚΑΝΕΙΣ δεν παραπονέθηκε γι αυτό.
Ηταν ό,τι ακριβώς θα θέλαμε για να ξεκινήσουμε την μέρα μας.
Είχε ό,τι χρειαζόμασταν για να φάμε την πρώτη μας μέρα και ήταν όσο έπρεπε πλούσιο και ικανό για να κρατήσει τους πάντες ευχαριστημένους.

Τα σχέδια για το πώς θα εξελιχθεί το υπόλοιπο της ημέρας έδιναν και έπαιρναν με μια εξαιρετική χαλαρότητα τέτοια, που χαρακτηρίζει τις μεγάλες παρέες όπου δεν υπάρχει συνεννόηση και ακούγεται το μακρύ και το κοντό του καθένα.
Προσωπικά για να καταλάβεις δηλαδή, ήδη από την προηγούμενη βραδιά, είχα σχεδιάσει με τον έτερο Στέλιο να κατέβουμε Ιωάννινα το μεσημέρι του Σαββάτου για βατραχοπόδαρα.
Επρεπε να τα δοκιμάσουμε. Κάναμε τόσα χιλιόμετρα, δεν θα τα τιμούσαμε;;; Οποιος θα ήθελε μπορούσε να ακολουθήσει. Ανοιχτή πρόσκληση!
Η σιγουριά μας ήταν τέτοια που ήδη είχα αρχίσει να γεύομαι την τοπική λιχουδιά στο στόμα μου.
Πόσο οικτρά διαψευστήκαμε :)
Τα μόνα βατράχια που είδαμε ήταν πάνω στις μπλούζες της διοργάνωσης :)

Ας  τα πάρουμε όμως με τη σειρά.
Κάποια στιγμή τα εικοσιτόσα άτομα που απαρτίζαν  την παρέα μας, καταφέραμε και μαζευτήκαμε για να ξεκινήσουμε.
Τι να ξεκινήσουμε; Πού θα πηγαίναμε;
Δεν είχε σημασία. Ημασταν όλοι εκεί και αυτό ήταν που μετρούσε.
Μάθαμε ότι θέλαμε να επισκεφτούμε μερικές τοποθεσίες, να δούμε κανά Ζαγοροχώρι, κάπου να σταματήσουμε για καφέ ή ίσως και για φαγητό, τίποτα συγκεκριμένο, όλα στο τραπέζι.
Εγώ ακόμη είχα το "Σχέδιο Βατραχοπόδαρα" σε λειτουργία! (ο καημένος :))
Αρχίσαμε να ανεβαίνουμε βουνά, να κατεβαίνουμε πεδιάδες, θέλαμε να πάμε να δούμε ένα φαράγγι, να επισκεφτούμε τον Βοϊδομάτη, να περάσουμε από κανα Πάπιγκο, να κάνουμε γενικά πράγματα!!!!
Τελικά, αυτό που καταφέραμε ήταν να ψιλοχαθούμε και γυρίζουμε γύρω γύρω στα βουνά, διαβάζοντας πινακίδες και προσπαθώντας να προσανατολιστούμε.
Οι προορισμοί άλλαζαν με την ταχύτητα της σκέψης αλλά κανείς δεν παραπονέθηκε ούτε και στράβωσε.
Μόνο το γεγονός ότι βρισκόμασταν εκει που βρισκόμασταν ήταν από μονο του καταπληκτικό.
Μέσα στα βουνά αυτά, οι κορυφές πανύψηλες γύρω σου να σε κοιτάζουν από το εντυπωσιακό τους θεωρείο, οι βράχοι, τα φαράγγια, η βλάστηση, η ηρεμία, η παρέα, ο χαβαλές...
Ποιός νοιάζεται πού πάμε και που θα βρεθούμε...

Τελικά, κάπου καταλήξαμε να πάμε, ίσως να μην βλέπαμε κάποια μέρη, χαράζουμε πορεία προς τα κάπου και ως δια μαγείας αρχίσαμε να βρίσκουμε ΟΛΑ τα μέρη που οι γνώστες της περιοχής είχαν βάλει στην λίστα των επισκέψεών μας και μέχρι λίγα λεπτά πριν τα θεωρούσαμε χαμένα.
Εκεί που είχαμε χάσει τον προορισμό μας, να ΄σου εμπρός μας ο Βοϊδομάτης.
Πέσαμε στην περίπτωση όπου παρέα με φουσκωτό ξεκινούσε την περιπέτεια rafting σε σημείο που το ποτάμι σχηματίζει μια φυσική λίμνη και τα νερά απαγκιάζουν, κάνοντας το ποτάμι φιλικό γι αυτήν την διαδικασία.
Τι να σου πω τώρα;
Να σου πω για τα πλατάνια;
Να σου πω για τα νερά στην λίμνη αυτή που ήταν στο χρώμα το γαλάζιο, σαν όνειρο ένα πράμα;
Να σου πω για την μαγεία του τοπίου;
Να σου πω για το φουσκωτό που πολύ σύντομα χάθηκε στην πρώτη στροφή του ποταμιού, του οποίου τα νερά αγρίευαν αισθητά στην συνέχεια;
Να σου πω για την θερμοκρασία του νερού πού ήταν λες και έβγαινε από το ψυγείο;
Να σου πω για την ανοησία μου να μην έχω μαζί μου πετσέτα και βερμούδα για να βουτήξω;
Να σου πω για την απελπισία μου και την απόγνωσή μου που θα έχανα τέτοια νερά;

Το νερό ήταν εκεί και με καλούσε σαν Σειρήνα και εγώ δεμένος στον στύλο μου, ανήμπορος Οδυσσέας χωρίς πετσέτα!
Καταλύτης ο Captain Kouk! Να 'σαι καλά ρε φίλε που βρέθηκες εκεί.
Μια ζωή θα το μετάνιωνα.
Τον είδα... Ηταν κι αυτός στην ίδια φάση.
Να μπούμε; μου λέει!
Είσαι τρελλός; Με τι θα σκουπιστούμε μετά; Θα ξεπαγιάσουμε!
Ρε συ, έχει ήλιο. Θα στεγνώσουμε!
Μπαααα. Ξέχνα το.... Ομως.... Λες;;;; Μπάαα...δεν γίνεται...

Πήγαινα να φύγω και τα πόδια μου δεν ακολουθούσαν.
Τον κοίταζα και με κοίταζε κι εκείνος!
Ελεγε να γυρίσει κι εκείνος και να φύγει, περίμενε ότι θα συμφωνούσα να βουτήξουμε, τον είδα να με ικετεύει με το βλέμα του.
Αποκλείεται του ξαναλέω...
Και ξαφνικά.....
WHAT THE FUCK!!! ΤΙ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ!!! ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΡΕΛΛΟΙ; ΘΑ ΧΑΣΟΥΜΕ ΤΕΤΟΙΟ ΜΠΑΝΙΟ;;;;
Για πότε βγάλαμε μπουφάν, ξεκρεμάσαμε σακκίδια, πετάξαμε παντελόνια, βγάλαμε μπότες και κάλτσες και βρεθήκαμε μέσα στα παγωμένα νερά του ποταμιού, δεν το ξέρω.
Περισσότερο χρόνο σου χρειάστηκε εσένα να το διαβάσεις παρά σε εμάς να το κάνουμε!
Μάλλον είχαμε γίνει το επίκεντρο της προσοχής.
Δύο τύποι με τα σώβρακα να τσαλαβουτάνε στο ποτάμι!!
Ηταν ίσως το καλύτερο μπάνιο που έχω κάνει στην ζωή μου.
Δύο λεπτά κράτησε. Παραπάνω ώρα και θα τραγουδούσαμε  Στρουμφοτράγουδα από το μελάνιασμα αλλά αυτό αρκούσε!
Δύο λεπτά και σε κάνουν να εκτιμάς τα πράγματα αλλιώτικα!
Ο ήλιος ήταν σαν βάλσαμο μετά την παγωμένη βουτιά και ευχαριστούμε τους υπόλοιπους στην παρέα που έκαναν υπομονή μέχρι να στεγνώσουμε λιγάκι πριν ξαναμπούμε στις μπότες μας και στα μπουφάν μας!

Συνεχίσαμε επισκεπτόμενοι  χωριά.
Πάπιγκο, ήπιαμε καφέ υπό την σκιά της Γκαμήλας, που μας κοίταζε από πολύ ψηλά.
Ακούσαμε τον Βύρωνα και τον Βασίλη και τον Τόλη να μας λένε όσα ξέρουν για την περιοχή.
Επισκεφθήκαμε το φαράγγι του Βίκου.
Περάσαμε από το ερειπωμένο πλεον μοναστήρι της Αγίας Παρασκευής, όπου μετά αν είσαι αρκετά γενναίος μπορείς -με δική σου ευθύνη, όπως ενημέρωνε ταμπέλα- να περπατήσεις σε μια πεζούλα ενός μέτρου το πολύ πάνω στο βράχο  με το φαράγγι να χάσκει ανοιχτό από κάτω σου και την βαρύτητα ανίκητη να σε τραβάει βαθιά μέσα του, και να προχωρήσεις για όσο τραβάει η ψυχή σου μέχρι πιθανώς να συναντήσεις το επόμενο χωριό.
Πάνω σε αυτήν την πεζούλα.. Είναι τρομακτικό!
Ο χέστης ούτε καν πλησίασα! Αρχισα να παθαίνω σκοτοδίνες και έμεινα στα ασφαλή εδάφη...
Ειναι σου ξαναλέω ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΟ.
Οταν δεις φωτογραφίες θα καταλάβεις!

Λίγο πριν την επίσκεψη στο φαράγγι, είχαμε καθήσει σε τοπικό μαγαζί για να τσιμπήσουμε κάτι.
Τι τραγική επιλογή.
Πατρινός συμμετέχων μας προειδοποίησε ότι η περιοχή φημίζεται για την κακή  εξυπηρέτηση των μαγαζατόρων και την εκμετάλλευση των επισκεπτών της.
Μιαμιση ώρα αναμονή για να μας φέρουν λειψή παραγγελία, τελικά μερικοί έμειναν νηστικοί, άλλοι εφαγαν άσχημα, άλλοι πήγανε αλλού, πάντως η εντύπωση η κακή έμεινε να τους στιγματίζει.
Στέκουρε, αν ήσουν εκεί θα έλεγες σίγουρα ότι οι τύποι "πούλαγαν τη μίξα για βούτυρο" και μάλιστα δεν είχαν καν την τσίπα να κατεβάσουν τους τόνους της συμπεριφοράς τους.
Κρίμα δηλαδή αν και στο τέλος δεν χαλαστήκαμε καθόλου!
Το φαράγγι, το τοπίο, τα βουνά δεν ήταν δυνατόν να τα νικήσει κάποιος με κουτοπόνηρες ανθρώπινες χαζομάρες.

Κάπου σε όλες αυτές τις διαδρομές μας έπιασε βροχή.
Φορέσαμε τα αδιάβροχα.
Πέντε λεπτά μετά η βροχή σταμάτησε.
Η μυρωδιά της βροχής ήταν το κάτι άλλο.
Ο ήλιος φάνηκε και πάλι και άκουγες το νερό να στεγνώνει γύρω σου.
Μύριζες όλες αυτές τις μυρωδιές και ταυτόχρονα είχες τα χέρια σου μαύρα από την μουτζούρα καθώς προσπαθούσαμε να φτιάξουμε το μηχανάκι που έμεινε από την υγρασία! (ο πληθυντικός είναι ύπερβολή φυσικά αφού μόνο ένας ήταν ικανός να εντοπίσει την βλάβη και να την επισκευάσει επί τόπου και ήταν ο μόνος που μουτζουρώθηκε τελικά :) Βασίλη, RESPECT!!!)


Η συνέχεια στην οθόνη σας.....

Επεξεργάσθηκε Ιούνιος 8, 201511 χρόνια από το μέλος Gigas

Νίκο, αν έχεις φωτογραφίες και έχεις όρεξη και χρόνο χώσε ενδεικτικά από καμμιά σε στρατηγικά σημεία του παραπάνω... παραληρήματος :)

Ας μην είναι μόνο σεντόνι.... ας έχει και καμμιά φωτό πού και πού :)

Κάτσε να μαζέψω το σαγόνι μου, λες και δεν ήμουν εκεί, τα διαβάζω και αναπολώ ΠΑΛΙ.

Γίγαντα θα τα φτιάξω, μου έχει στείλει ήδη 100 φωτογραφίες ο ΑΛΠΙΚΟΣ ΤΡΙΤΩΝ έχω κι εγώ τις δικές μου που δεν πρόλαβα να τις δω.

Αλλά ίσως θα ήταν καλύτερα να μπουν σφήνες από τις εικόνες του φωτογράφου μας Βύρωνα. Τότε πραγματικά το κείμενό σου θα γίνει ακλόνητο και συγκλονιστικό συνάμα.

...ελα να τραβαμε τα βιζια μας οσοι δεν ηρθαμε...την κρυση μου μεσα...!!!

...Γιγα καλα το πας συνεχα...!!!

Στέλιο - Γίγαντα είσαι απολαυστικός! Συνέχισε!

. ..για λιγο ενιωσα σαν να ταξιδεψα μαζι σας.

Αρεε!!! Στελιο -ιντελιγκέντσια . .εραστη της Αληθειας !!!!

Απαραιτητοςςςςςςςςςς !!!!!!!!!!!!!!

Ευγε !!!!

....Γιγα καλα το πας συνεχα...!!!

Φίλε, δεν πάω τίποτα καλά.

Μόνο του πήγαινε άριστα!

Δεν θέλει την βοήθεια από κανένα.

Αν ήσουν εκεί θα το καταλάβαινες...

Το μέρος έχει κάτι από την αρχαία μαγεία των δρυίδων.

Εχει μια ανεξήγητη δύναμη που δεν θα αφήσει τίποτα να σε ταράξει.

Σϊγουρα αν έχεις πάει θα το έχεις νιώσει ακόμη κι αν δεν το έχεις συνειδητοποιήσει!
 

Κάνω αναγκαστικό διάλειμμα όμως.

Δουλειά σήμερα το απόγευμα και πάλι αύριο το πρωί.

Επανέρχομαι σε 24 περίπου ώρες για την συνέχεια...

 

Μέχρι τότε ελπίζω να έχει πέσει και καμμιά φωτό να δω και να γουστάρω...

Στο 521 η 1η φωτο πολυ μου αρεσε.
Θανασηηηηη , ο νοε ειπε οτι τραβηξες πολλες!

Δε θα ανεβασεις καμια ?

Είμαι στην δουλειά Στέφανε. .