Ας μοιραστούμε εδώ ταινίες,  που μας συγκίνησαν, 

που μας έκαναν να γελάσουμε, που μας προβλημάτισαν.

Ακόμα και για τις αδιάφορες ας μιλήσουμε.

 

Πιάστε την δική σας πάνινη καρέκλα και καλή διασκέδαση..

 

Αγαπημένος σκηνοθέτης (φωτογράφος) o Wim και αγαπημενος τραγουδιστής ο Nick..

 

 

 

"Τα φτερά του έρωτα"

 

https://www.youtube.com/watch?v=3bZXO_xmnJc

Δεν σε πρόλαβα, ανέλυσες πολύ καλύτερα τι είναι η τηλεμετρική μηχανή.

Να προσθέσω πως βασίλισσα είναι οι Leica σειρά Μ φωτογραφικές μηχανές.

Αυτές ήταν το βασικό "πινέλο" των διασημότερων φωτογράφων δρόμου.

 

θενξ δασκαλε...!!!

...εγω έχω στα χέρια μου μία φτηνη αλλα πολυ καλη Σοβιετικη τηλεμετρικη Zorki 4 αντίγραφο της Leica αν δεν κανω λαθος.

...εχω βγάλει μερικες φωτογραφίες με αυτη, αλλα βλέπεις το κόστος του φιλμ με έκανε να την αφήσω στο ράφι...!!!

...λες να την ξανα πιάσω...???

http://www.sovietcams.com/index.php?-394769545

Ο Wim Wenders που ξέρω κι αγαπώ. 

Πραγματικό αριστούργημα από έναν Wenders που αγαπάει την Αμερική με το δικό του τρόπο και που σίγουρα οι Αμερικανοί στη πλειοψηφία τους δεν θα γνωρίζουν τι σημαίνει  land of plenty.

On 10/6/2016 at 9:09 PM, noe είπε:

σίγουρα οι Αμερικανοί στη πλειοψηφία τους δεν θα γνωρίζουν τι σημαίνει the land of plenty.

 

Την ταινία αυτή του Wenders ( land of plenty) δεν την γνώριζα και είναι απορίας άξιο γιατί δεν διαφημίστηκε ανάλογα και προβλήθηκε περισσότερο, ανοήτως στην Ελλάδα μεταφράστηκε "Γη της Ελευθερίας" αντί για το σωστό "Γη της Αφθονίας".

 

Τα δύο άκρα της Αμερικής είναι η μικρή Λάνα και ο ώριμος Πωλ, οι δύο ήρωες της ταινίας, τους χαρακτηρίζει μία ειλικρίνεια και αφέλεια, ο καθένας αγωνίζεται με τον δικό του τρόπο για το καλό της πατρίδας τους, της Αμερικής. 

 

Στην επιλογή των δύο αυτών ηρώων δεν θα μπορούσε κανείς να διαλέξει πιο ταιριαστά πρόσωπα, εξαιρετικές ερμηνείες που αγγίζουν την ουσία της ταινίας. Οι δύο ήρωες εκπροσωπούν τη δύναμη της αμερικάνικης αφέλειας, αυτή την αφέλεια που πάντοτε είχε ανάγκη ο κουρασμένος ευρωπαϊκός σνομπισμός. Στο πρόσωπο του Πωλ μην μπερδευτείτε, δεν αποτυπώνεται ο φασίστας, ο ρατσιστής, ο συντηρητικός, αλλά ο φόβος του μέσου Αμερικανού που πληγώνεται και δεν καταλαβαίνει το γιατί της 11ης Σεπτεμβρίου. Ο θεατής παρασέρνεται σε μια αντιτρομοκρατική ανησυχία, όταν όμως έρχεται η απόλυτη διάψευση αισθάνεται ένοχος μπροστά στην αθώα καλοσύνη του Γιουσέφ και στην ήρεμη αντιμετώπιση των γεγονότων από την Λάνα.

 

Σε αυτή την ταινία δεν υπάρχει ο κακός, ούτε καλοί και κακοί, μόνο θύματα γεγονότων. Ο Πωλ που γλίτωσε από το Βιετνάμ προσπαθεί να ξεφύγει από τα φαντάσματά του και αποκόπτεται ακόμα και από τους συγγενείς του. Φτωχοί ήρωες που βασανίζονται σε μια αχανή πόλη. Εικόνες πραγματικές μιας πόλης που μοιάζουν όμως σαν είναι βγαλμένες από ταινία μελλοντικής επιστημονικής φαντασίας. 

Υπάρχουν φανταστικές σκηνές που απογειώνουν τη συγκίνηση του θεατή. Όσοι είναι λάτρεις του χολιγουντιανού σινεμά δεν θα με καταλάβουν, σκηνές όπως ο θάνατος του Χασάν, ο μονόλογος της Λάνα, ο εφιάλτης του Πωλ κι άλλα φαινομενικά ασήμαντα συμβάλουν στην ένταση της συγκίνησης. Δείτε προς το τέλος της ταινίας το χαμόγελο του Γιουσέφ που γενούν στον θεατή την αμηχανία και ντροπή που φαίνεται πως ένιωσε ο Πωλ αντιλαμβανόμενος το λάθος του. Άλλη σκηνή την ώρα που πάνοπλος ο Πωλ εισβάλει σε σπίτι υποτιθέμενων τρομοκρατών και συναντά μόνο μία ανήμπορη γυναίκα καθηλωμένη μπρος στην τηλεόραση με θέα τον Τζωρτζ Μπους. Το ταξίδι των ηρώων με το παράξενο βαν και τον νεκρό μέσα, σαν μια μικρή ταινία δρόμου μέσα στην ταινία.

Στο τέλος ο Wenders σφραγίζει τις σκέψεις μας με αισιοδοξία και λύτρωση μέσα από τις εικόνες περιήγησης στα δάση, το Grand Canyon και άλλες ομορφιές υπό της μουσικής του Leonard Cohen και του τραγουδιού στο οποίο βασίστηκε ο τίτλος της ταινίας εξαιρετικά εύστοχα στην καρδιά της ουσίας της..!!

 

Εδώ ακόμα μία ενδιαφέρουσα άποψη για την ταινία.

(Υ.Γ. Γίγαντα σε ξαναευχαριστώ).

On 25 Απριλίου 2016 at 10:47 PM, Gigas είπε:

Man With A Movie Camera (1929)

 

 

 

Θεωρώ τον εαυτό μου πολύ τυχερό που σήμερα είδα αυτήν την ταινία!!!

Δείτε την σε αυτήν την βερσιόν με την σύγχρονη μουσική που την πλαισιώνει.

ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ!!!!

Ρώσικη ταινία του 1929, απολύτως και καθαρά πειραματική, ενσωματώνει πρωτοπόρες τεχνικές στην κινηματογράφηση και ειδικά στο μοντάζ της.

...

 

Σήμερα επισκεύτηκα το μουσείο μοντέρνας τέχνης της Στοκχόλμης. Είχε αφιέρωμα την abstract art στην Σωβιετική Ενωση.  Σε μια αίθουσα έπαιζε αυτό το αριστούργημα, οπότε έκατσα και το είδα ολόκληρο. Πράγματι απίστευτο, κολλάς από την πρώτη σκηνή και παίρνεις τα ματια σου από το πανί μόνο όταν τελειώσει. 

5 ώρες πριν, mikezante είπε:

 

Σήμερα επισκεύτηκα το μουσείο μοντέρνας τέχνης της Στοκχόλμης. Είχε αφιέρωμα την abstract art στην Σωβιετική Ενωση.  Σε μια αίθουσα έπαιζε αυτό το αριστούργημα, οπότε έκατσα και το είδα ολόκληρο. Πράγματι απίστευτο, κολλάς από την πρώτη σκηνή και παίρνεις τα ματια σου από το πανί μόνο όταν τελειώσει. 

Γειά σου ωRE Μάκη, ξενιτεμένε!!!!

Επειδή κάθισα και είδα όλες τις versions, με τις διαφορετικά μουσικά ντυσίματα, - ο σκηνοθέτης δεν είχε βάλει μουσική αλλά είχε αφήσει οδηγίες σχετικές με το ντύσιμό της το μουσικό- η έκδοση με την σύγχρονη μουσική των CInematic Orchestra ήταν η πιό συγκλονιστική.

Εκτοτε, η ταινία έχει μπει στις αγαπημένες μου  καθώς και η μουσική που στέκεται όπως έχω ξαναπεί και μόνη της!!!
Χαίρομαι πάντως που πληθαίνει το κλαμπ των φαν της ταινίας

Τώρα βέβαια που χρειάστηκε να πας στην Στοκχόλμη για να δεις την ταινια .... Ξέρεις... υπάρχουν και πιό εύκολοι τρόποι  

Ας μείνει ασχολίαστο επίσης το τί παίζουν μέσα σε ένα μουσείο οι άνθρωποι... Οχι αποστειρωμένα πράματα και αυστηρά στις βιτρίνες...

Διαδραστικότητα και ενδιαφέρον..

Respect!

 

Φυσικά την είχαν original (μουγκή δλδ).

 

Οφτοπικ:

Επιπλέον, ως abstract μορφή τέχνης στην προπολεμικη cccp είχαν και τα πόστερ! (Μεγάλο επίτευγμα της εποχής)

Αφιερωμενο στον φίλτατο bbk:

 

take a screenshot

1 hour ago, mikezante είπε:

Φυσικά την είχαν original (μουγκή δλδ).

 

Οφτοπικ:

Επιπλέον, ως abstract μορφή τέχνης στην προπολεμικη cccp είχαν και τα πόστερ! (Μεγάλο επίτευγμα της εποχής)

Αφιερωμενο στον φίλτατο bbk:

 

 

 

Αυτά είναι.

Αυτα ειναι γουστα...!!!

...το θεμα ειναι πως η ταινια ειναι πρωτοπορα απο καθε αποψη και στρατευμενη στην οικοδομηση της νεας κοινωνιας...και αυτη αλλα και ο δημιουργος της...!!!

...και μη ακουσω τιποτα για μη στρατευμενη τεχνη και τετοια...

...

On 19/06/2016 at 7:55 PM, mikezante είπε:

 

Σήμερα επισκεύτηκα το μουσείο μοντέρνας τέχνης της Στοκχόλμης. Είχε αφιέρωμα την abstract art στην Σωβιετική Ενωση.  Σε μια αίθουσα έπαιζε αυτό το αριστούργημα, οπότε έκατσα και το είδα ολόκληρο. Πράγματι απίστευτο, κολλάς από την πρώτη σκηνή και παίρνεις τα ματια σου από το πανί μόνο όταν τελειώσει. 

 

Μάκη κ Γιγα ευχαριστώ για το "Άγιο Νεύμα" σας γιατί επιτέλους μετά από 5, ίσως και περισσότερα, χρόνια με ωθήσατε κ είδα επιτέλους την ταινία που την είχα ξεχασμένη στον υπολογιστή μου... εγώ πρώτα άκουσα το φανταστικό άλπμουμ των cinematic orchestra και μετά έμαθα για την ταινία...

Μια ώρα η διάρκειά της αλλά άλλες 9 ώρες μπορείς να κάτσεις να την συζητάς... φοβερή!

 

36 λεπτά πριν, Giorgos είπε:

Μάκη κ Γιγα ευχαριστώ για το "Άγιο Νεύμα" σας

Τα εύσημα στον Νοε που την πρότεινε εδώ μέσα πριν από ενάμισο χρονο περίπου..

Τόσος χρόνος πέρασε που ξέχασα ποιός την είχε προτείνει και νόμιζα ότι .. ανακάλυψα τον τροχό

 

Τι λέτε αξίζει να πάμε σε καμία τσούρμο και τζαμπέ?

6ο Athens Open Air Film Festival

έχω σταμπάρει 5-6 ταινίες που θα ήθελα να δω

και γουστάρω να ζήσω την αίσθηση του  σινεμά σε πεζόδρομους, τρένα κ.λπ.

Παρακολουθούσα το RE ντοκιμαντέρ μας για τον Παπαντίνα της κρατικής τηλεόρασης, όταν πάνω στο μισάωρο τσουπ οι διαφημίσεις. Ουμπέρτο Έκο και μετά πρόταση για Γαλλικό κινηματογράφο:

 

Την έχω δει δύο φορές αυτή την πεισματάρα, ξεροκέφαλη, αντιδραστική, στο τέλος καταθλιπτική ταινία.

Διάβασα κάπου ένα σχόλιο και το υιοθετώ, "είναι η απόλυτη anti-road movie ταινία".

Προτείνεται στους φανατικούς αντιχολιγουντιανούς οπαδούς..!!  

On 4/6/2015 at 0:28 AM, Captain Kouk είπε:

 

Aguirre. Μία ταινία του Werner Herzog, που πραγματεύεται την ιστορία μιάς στρατιάς Ισπανών που αναζητούν το El Dorado στη Λατινική Αμερική.

Πανέμορφα τοπία, εξαιρετική φωτογραφία και ένα ανεπαλάληπτο soundtrack από τους υπερθεούς Popol Vuh.

 

Ένας καθηλωτικός συνδυασμός εικόνας και ήχου.

Παράθεση

Τρίτη 5 Ιουλίου
«Αγκίρε, η Μάστιγα του Θεού» (Aguirre, der Zorn Gottes, 1972) του Βέρνερ Χέρτζογκ
Ανοιχτό Θέατρο Κολωνού (Λόφος Ιππείου Κολωνού, Αθήνα) 21:30

Μία εξερευνητική αποστολή στον Αμαζόνιο καταλήγει σε μια συγκλονιστική πραγματεία πάνω στην τρέλα του μεγαλείου η οποία δονείται από τη δαιμονική, παροξυσμική παρουσία του Κλάους Κίνσκι. Το αδιαφιλονίκητο καλλιτεχνικό αποκορύφωμα του Βέρνερ Χέρτζογκ.

 

Στα πλαίσια του  6ο Athens Open Air Film Festival  χμμμμμμ, αν δεν έχω βάρδια..!! 

4 ώρες πριν, noe είπε:

 

 χμμμμμμ, αν δεν έχω βάρδια..!! 

 

Νομίζω πρέπει να σπεύσουμε. Σήμερα είχε και το ντοκυμαντέρ για τον Screaming Jay Hawkiwns στο θησείο, αλλά κανένα από τα ρεμάλια φίλους μου δεν ξεκουνήθηκε να πάμε

Καπετάνιε, και γενικά προς όλους, επειδή εγω δεν τα παίρνω χαμπαρι τα καλλιτεχνικά, αν δείτε κανα καλό movie (πχ κάνα Alien) είμαι μέσα

Επεξεργάσθηκε Ιούνιος 30, 20169 χρόνια από το μέλος mikezante

Αααααααα θέλω κι εγώ, αν είναι θερινός με τραπεζάκια μπύρες και κιοφτέδες

και με χαλικάκια να πετάμε στα κοριτσάκια που φοβούνται τα τέρατα σα βγαίνουν από τις κοιλίτσες.

 

Ημερολόγια Μοτοσυκλέτας (2004)

Diarios de motocicleta 

 

Βασισμένο στα χαμένα ημερολόγια του Γκεβάρα - τα οποία βρέθηκαν τυχαία μετά το θάνατό του και εκδόθηκαν από την κόρη του - το φιλμ μας ξεναγεί στην ιστορία του Ερνέστο, προτού γίνει «Τσε».

Το 1952 δύο Αργεντίνοι φοιτητές της ιατρικής, ο Ερνέστο Γκεβάρα και ο Αλμπέρτο Γκρανάδα, διασχίζουν τη Νότια Αμερική με μια παλιά μοτοσικλέτα και ελάχιστα χρήματα. Το πολύμηνο ταξίδι τους παίρνει διαστάσεις βαθύτερης προσέγγισης των κοινωνικών προβλημάτων της περιοχής, κάτι που θα παίξει καθοριστικό ρόλο στη μετέπειτα ανάδειξη του Ερνέστο σε σύμβολο της επανάστασης.

 

Πολυ καλη ταινια!!!!

 

Why We Ride

...δεν έχει καμια σχέση με την δυναμικη και την ιστορία της προιγουμενης ταινίας...άρας...ότι να πω είνα λίγο, αλλα έπεσα πάνω της και είπα να την ανεβάσω να την δουμε και να την συζητήσουμε...!!!

http://www.newsbeast.gr/moto/eidhseis/arthro/627877/tainia-gia-to-pathos-tis-odigisis-motosukletas

το trailer...

 

 

...αναζητήστε την, θα βρείτε και υπότιτλους...!!!

Είδα 20 λεπτά (why we ride), δεν συγκινήθηκα να σας πω την αλήθεια την άφησα καθώς κόλλαγε το λινκ συνέχεια όμως λόγω το ότι δεν μου έκανε το κλικ δεν την έψαξα περαιτέρω .

...εγω βασανιστικα και την ειδα ολη...

...αμερικανια που παει να μας δωσει τον μοσικλετισμο αποκομενο απο το συνολο της ζωης μας και των αναγκων μας...!!!

...ενταξυ ειναι οι καλυτεροι οι μοτοσυκλετιστες, φυσικο ειναι πως αν δεν ευλογησεις τα γενια σου δεν γινετε...

...ολοι οι συντευξιαζομενοι ειναι επαγγελματιες του χωρου πλιν πολυ λιγων...!!!

...αναγαγουν τους οικογενειακους δεσμους αλλα και τους κοινωνικους μεσα απο τον μοτοσυκλετισμο αλλα πολυ επιφανειακα...

...λες και αν ο γονειος αφιερωσει χρονο στο παιδι του κανοντας κρεπες μαζι δεν ειναι συμαντικο...!!!

...το θεμα ειναι να βρει τον χρονο, αν δεν δουλευει 12ωρα ή αν δεν ειναι ανεργος ή αν δεν χρωστα της μιχαλους...!!!

...στην ουσια αν εχεις καληψει τις βασικες αναγκες της ζωης σου, δουλεια τροφη, στεγη , παιρνεις ενα αυτοκινουμενο και μια σειρα μηχανακια και κανεις αναψηχη...αμα εχεις το χρημα...!!!

...αυτο που επιδιωκει ο καθε οικογενειαρχης, να μπορει να παρεχει καθε ανεση στην οικογεια του διακοπες, ξενιασια...ομως μπορει να τα καταφερει στις συνθηκες που ζουμε...??? ...εεεεεεεε...??? ...εδω σε θελω...!!!

Πολυ επιφανειακο, παρα πολυ...!!!

 

Αυτό μου έδωσε την ευκαιρία να δω το ημερολόγιο μοτοσικλέτας που δεν είχα δει, πολύ ωραίο έργο βλέπεται άνετα και κατεβάζεις και 3 μπίρες στην καθησια σου 

 

Το δέντρο με τα λευκά άνθη (η λευκαγκαθιά).

Μία πλατωνική ιστορία αγάπης.

...να είσαι καλά Νικόλα...!!!

...προχθές αναζητώντας στα δίκτυα διάφορα έπεσα πάνω σε αυτή την ταινία του 2015...

...πολλοί θα την ξέρετε, εγώ όχι, δεν την είδα όμως με κέντρισε το ενδιαφέρον μιας που είναι και αληθινή ιστορία...!!!

 

Ο Άνθρωπος που Γνώριζε το Άπειρο, The Man Who Knew Infinity

αναφέρετε στον Σρινιβάσα Ραμανούτζαν

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CF%81%CE%B9%CE%BD%CE%B9%CE%B2%CE%AC%CF%83%CE%B1_%CE%A1%CE%B1%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%BF%CF%8D%CF%84%CE%B6%CE%B1%CE%BD

 

Ενδιαφέρουσα ταινία, δεν την έχω δει, πιθανόν ο μαθηματικός μας mikezante  να γνωρίζει τον Ινδό συνάδελφο.

Όταν επιστρέψω στην θάλασσα των ΜΒ έχει πάρει ήδη προτεραιότητα για τον φθινοπωρινό σινεμά..

Θα προσπαθήσω δε να διαπιστώσω αν οι ιδέες του Ραμανούτζαν έχουν εφαρμογή στις Enfield μας..!!