Ας μοιραστούμε εδώ ταινίες,  που μας συγκίνησαν, 

που μας έκαναν να γελάσουμε, που μας προβλημάτισαν.

Ακόμα και για τις αδιάφορες ας μιλήσουμε.

 

Πιάστε την δική σας πάνινη καρέκλα και καλή διασκέδαση..

 

Αγαπημένος σκηνοθέτης (φωτογράφος) o Wim και αγαπημενος τραγουδιστής ο Nick..

 

 

 

"Τα φτερά του έρωτα"

 

https://www.youtube.com/watch?v=3bZXO_xmnJc

Οριστε κουλτουρα και μπολικο γ@μοσταυριδι!!!!!

 

Την είδα χθες:

 

Η Γερμανία έχει ήδη καταρρεύσει και μια οικογένεια Γερμανών σπάει, τα παιδιά τους προσπαθούν να ξεφύγουν επιστρέφοντας στην ενδοχώρα.

Ένα διαφορετικό "road movie" αφτιασίδωτο, ωμό, από μια διαφορετική οπτική γωνία απωλειών. Με καθήλωσαν οι ερμηνείες και η φωτογραφία.

Μου άρεσε πολύ, ίσως γιατί έχω καιρό να δω ταινία καλή.

Τι θυμήθηκα τώρα 

 

2 ώρες πριν, Nikoss Rocket είπε:

Τι θυμήθηκα τώρα 

 

Yeah!!!!

???

σε αναζήτηση άλλων πραγμάτων έπεσα πάνω σε αυτη την ταινία που σε πρόχειρο πέρασμα με άρεσε το θέμα και η φωτογραφία...

...πολυβραβευμενη δε...

 

Δημήτρη Σπύρου «Ο Ψύλλος»

 

 

Οι σημερινοί πενηντάρηδες θα νοσταλγήσουν. Υπέροχες ερμηνείες και εξαιρετική σκηνοθεσία..

On 25/7/2017 at 7:29 PM, bbk είπε:

σε αναζήτηση άλλων πραγμάτων έπεσα πάνω σε αυτη την ταινία

 

Δημήτρη Σπύρου «Ο Ψύλλος

 

Κοίτα να δεις, να αναζητείσαι πιότεREς φοREς 

- Το μυρμήγκι που θέλει να χαθεί βγάζει φτερά (0:30:04")

- Να δω, ν' ακούσω, ν' αναπνεύσω, ν' αγγίξω (0:40:07")

- Ο ψύλλος που δεν ήθελε να γίνει ελέφαντας (1:22:25")

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ..!!

On 25/7/2017 at 7:29 PM, bbk είπε:

με άρεσε το θέμα και η φωτογραφία...

Χα, οι σκηνοθέτες, οι κινηματογραφιστές αγαπούν πολύ τη φωτογραφία

και δε χάνουν ευκαιρία να τιμήσουν το μέσο...

 

Μία τηλεμετρική CONTAX III, σαν αυτές που σου αREσουν Νικόλα... 

...ε σε το πα πως εχει καλη φωτογραφια...το ειδα σε σκρολ που εκανα...

...η πλακα ειναι πως δεν την ειδα ολοκληρη ακομα...

...εχω περιορησμενο χρονο και...δεν ειμαι και σε φαση...

 

...

Μου αREσει να ψαχουλεύομαι σε ταινίες που δεν έχουν καταφέρει όσκαρ, φοίνικες κ.λπ. βραβεία.

Και γενικώς όταν οι πρωταγωνιστές δεν είναι σούπερ - ντούπερ ουάου γνωστοί.

Το στόρι μιας αγάμητης γεροντοκόρης εξαιτίας της μάνας της και ενός παλαβού απολυμένου με χόμπι το γράψιμο (όπως λέει) και ταξίδια με το τροχόσπιτο.

Road movie, πασπαλισμένο  με μαύρο εγγλέζικο χιούμορ και γέμιση από serial killer.

Ο πρώτος φόνος δεν μου κολλάει (πως ξέφυγαν) αλλά έκανα τα στραβά μάτια και την είδα μέχρι τέλος.

Και θέλω να δω και τις υπόλοιπες ταινίες του σκηνοθέτη Ben Wheatley 

 

 

συνοδεύει την ταινία:

 

 

....

 

Delicatessen

 

 

Βγαλμένη λες από κόμιξ αυτή η σουρεαλιστική ιστορία μαύρης κωμωδίας

των ενοίκων μιας πολυκατοικίας.

 

Χμ, δεν θα αντέξω να ανοίξουν τα θερινά σινεμά για να την δω:

 

 

1. Bengu - Η ερωμένη

2. Aslan Parcasi - Ο κυνηγός

3. Psikopat - Η ψυχοπαθής

4. Duman - Ο τζέντλεμαν

5. Deniz - Ο υπερ-κοινωνικός

6. Sari - Η καταφερτζού

7. Gamsiz - Ο «παίχτης»

Ένας ναυαγός απελπίζεται και αποφασίζει να αυτοκτονήσει με απαγχονισμό.

Τελευταία στιγμή βλέπει η θάλασσα να έχει ξεβράσει ένα πτώμα και το μετανιώνει.

Από εκεί και έπειτα παρακολουθούμε την ιστορία επιβίωσης ενός πτώματος (αν είναι δυνατόν) και του ναυαγού ενώ προσπαθούν να βρουν διέξοδο διαφυγής και επιστροφής στον πολιτισμό.  Η ταινία εξελίσσεται εντελώς παλαβά και σουρεαλιστικά.

Ή θα την μισήσετε ή θα βαρεθείτε  ή θα σας αρέσει ή θα σας κρατήσει μόνο και μόνο να δείτε που το πάει ο σκηνοθέτης. Εγώ ήμουν της τελευταίας κατηγορίας που ενώ στην αρχή της ταινίας  είπα "τι μλκ θα δω" εντούτοις  με κράτησε μέχρι τέλους.

 

 

A Man Called Ove (Ο κύριος Ούβε)

 

 

 

Όπως και στο προηγούμενο ποστ μου η ιστορία ξεκινάει με την προσπάθεια ενός άντρα να κρεμαστεί.

Καμία σχέση όμως, απλά έτυχε να δω τις ταινίες πολύ κοντά χρονικά.

Στην μακρινή Σουηδία, όχι μουντή και κρύα όπως έχουμε συνηθίσει να φανταζόμαστε, ο κύριος Ούβε συνταξιούχος επιστάτης τρένων που πρόσφατα έχασε τη σύντροφό του Σόνια (εξαιρετική παρουσία) προσπαθεί να βρει τρόπους να τελειώσει τη ζωή του και να συναντήσει ξανά την αγαπημένη του. Ο Ούβε είναι στριμμένος, γκρινιάρης και δείχνει κακός με τους ανθρώπους και τα ζώα. Όμως στην εξέλιξη της ταινίας με τα φλασμπάκ της ζωής του όλα δικαιολογούνται για να αποδειχθεί κυριολεκτικά η μεγάλη του καρδιά που τον προδίδει σε ένα τέλος απότομο, ίσως γιατί ήθελα λίγο ακόμα παραπάνω.

 

Υ.Γ.  Έχουμε την ίδια γάτα...

 

What happen to Monday? (Τι συνέβη της Δευτέρας;)

 

 

Πάρτε αναψυκτικό πατατάκια και πασατέμπο και περάστε δυο ώρες με αυτή την ταινία.

Πείτε ότι διαβάζετε ένα κόμιξ και μη κάνετε ερωτήσεις που δεν απαντιούνται στα κομιξ.

2073 και η γη κοντεύει να σκάσει από τον υπερπληθυσμό, έτσι η παγκόσμια κυβέρνηση αποφασίζει να απαγορέψει το 2ο παιδί σε κάθε οικογένεια.

Τέλος λοιπόν στα αδέρφια κι αν τυχόν βρεθεί κάποιο παράνομα συλλαμβάνεται, καταψύχεται για να ξυπνήσει σε ένα πιθανόν καλύτερο μέλλον.

Ένας πατέρας αποφασίζει να κρύψει τις επτάδυμες κόρες του (είπαμε μη ρωτάτε τι και πως) και τις κρύβει ονομάζοντας τες όλες με ένα όνομα αλλά για να μη συλληφθούν ποτέ βγαίνουν στον έξω κόσμο μία μέρα τη βδομάδα εκ περιτροπής έχοντας η καθεμία το όνομα την μέρας που θα βγαίνει για να ξεχωρίζονται.

Ευφάνταστο σενάριο, αλλά δυστυχώς δε στέκει, παρά μόνο στον αμερικανικό κινηματογράφο.

Χα, χα, χα, δεν σας το προτείνω..

...χα δεν το προτεινει...!!!

...και που ξερεις πως δεν μας αρεσουν οι καμενες ταινιες...???

Δεν ξέρω αν πρέπει να το βάλω εδώ ή στο 'θερινό σινεμά' 

 

 

 

Δεν ξέρω αν πρέπει να το βάλω εδώ ή στο 'θερινό σινεμά' 

 

Στο θερινό σινεμά Μάκη.

Δείτε στο 2:22 δύο πεζοναύτες έχουν κρεμασμένες δύο φωτογραφικές μηχανές Nikon F 

Πρόκειται για μια από τις πιο ανθεκτικές μηχανές που άντεξαν σε τέτοιες συνθήκες.

Εκτός βέβαια από σφαίρα που όμως λέγεται ότι έσωσε τον φωτορεπόρτερ McCullin.

 

...εεεεεε ψιτ ανα δεν την ειδες δες την, ειναι πολυ καλη...

"Ο Θανασης στη χωρα της σφαλιαρας"

 

...και συμπληρώνω με τα παρακάτω...

(για κάποιο λόγο που δεν ξέρω video που τα βλέπω στο pc δεν μπορω να τα δω στο android κινητο)

 

 

 

 

Ο Θανασης

“Έπρεπε να γεράσω αγόρι μου,  για να μάθω τι είναι ευτυχία.

Τελικά ευτυχία είναι ένα ζευγάρι χέρια, δύο χέρια…

Αυτά που θα σε αγκαλιάσουν, θα σε κρατήσουν,

θα σε κοιμήσουν, θα σε περιποιηθούν,

θα σου μαγειρέψουν, θα σε χαιδέψουν

και στο τέλος θα σου κλείσουν τα μάτια.

 

Τα πολλά χέρια απλά σε κατσιάζουν… Χάσιμο χρόνου.

Θα το δείς κι εσύ όσο μεγαλώνεις…” 

Θανάσης Βέγγος

 

Η κλέφτρα των βιβλίων (The book thief) 2014.

 

 

Μια ταινια εισαγωγηκη θα την ελεγα για το τη ειναι ο Φασισμος/Ναζισμος.

Ξεκηνα σοκαροντας τον θεατη...

...λεει αληθειες και δινει με ωραιο τροπο τον τρομο της εποχης...χωρις πτωματα και αποκρουστικες εικονες τρομακτηκες για τα παιδια...

...η απωλια των ανθρωπων, η φυγη , ο τρομος του χωρισμου, η θυσια ανθρωπων, το θαρρος και η γενεοτητα το μισος, ειναι παρον...

Θα την προτεινα σε ολους και ειδικα σε παιδια για παρουν μια ιδεα τη ειναι ο Φασισμος/Ναζισμος. Ποιος τους γεννα, τους θρεφει και πως μπορουν να τον πολεμησουν...αυτο δεν το δυνει σαν απαντηση αλλα δεν θα χαλαστουμε...

...καιρος δε και για τους μεγαλους να δουν την πραγματικοτητα...

 

 

 

50 χρόνια από την Νύχτα των Ζωντανών Νεκρών.

 

Η ταινία με το μικρό μπάτζετ που δημιούργησε ένα  νεο είδος τέχνης τρόμου, με ταινίες βιβλια και games.

 

Ενα πολϋ ωραίο άρθρο:

 

https://www.newsbeast.gr/entertainment/arthro/3331365/i-nichta-ton-zontanon-nekron-pou-den-ine-apla-mia-tenia-me-zompi

Αν δεν την ειδατε χθες στο Star δειτε την.

Ειναι πολυ καλη. Προσπαθηστε μαλιστα να καταλαβαιτε και την θεση του εργαζομενου. Πως αντιμετοπιζετε, πως αντιμετοπιστηκε, ποιες οι ευθυνες, γιατι γινετε αυτο...

...μεγαλη κουβεντα αλλα δεν ειναι να γινετε...

The 33

 

 

6 ώρες πριν, Ο/Η bbk έγραψε:

Αν δεν την ειδατε χθες στο Star δειτε την.

The 33

Δεν την έχω δει. Μου θύμισε μια άλλη ταινία με εγκλωβισμένους σε καταφύγιο πολέμου (δε θυμάμαι πως λέγεται).