Κοντεύοντας να χρονίσει, τα χιλιόμετρα της Classic 350 έφτασαν τα 10.000.
Μοιρασμένα στο κέντρο της Αθήνας και σε ταξίδια των 200km (πήγαινε...), κυρίως στην απίθανη διαδρομή μέχρι τις Σπέτσες,
νομίζω ότι μπορώ να εκφέρω πια ολοκληρωμένη (και πάντα προσωπική) άποψη σε σχέση πάντα με πρώτη μου επαφή (βλ. άρθρο εδώ για πρώτα 3.700Km).
Η μοτοσικλέτα είναι συνολικά εξαιρετική!
Ξεκινώντας από την μηχανολογική αξιοπιστία της και την ποιότητα της κατασκευής / συναρμολόγησής της ο βαθμός είναι ο υψηλότερος δυνατός!
Όλα λειτουργούν όπως την 1η μέρα, τίποτε δεν τρίζει, όλα παραμένουν το ίδιο καλογυαλισμένα και στιβαρά στη θέση τους.
Το μόνο ψεγάδι είναι ότι 4-5 φορές, σε ανύποπτες στιγμές, υπήρξε ένα στιγμιαίο κόμπιασμα / αρρυθμία του κινητήρα, υποθέτω κάποιο θέμα τροφοδοσίας ή ίσως ποιότητας βενζίνης.
Αντίστοιχη παρατήρηση έχει γίνει και από άλλους ιδιοκτήτες (πχ βλ. εδώ). Σε καμμιά περίπτωση όμως δεν ήταν κάτι συχνό ή επικίνδυνο.
Για να υπερθεματίσω σε ότι αφορά στην ποιότητα κατασκευής & συναρμολόγησης να αναφέρω ότι έχω κάνει και αρκετά εκτός δρόμου χιλιόμετρα, σε όλο και πιο δύσκολες διαδρομές κάθε φορά (ξεθαρρεύοντας δηλαδή και μαθαίνοντας τη συμπεριφορά της μοτοσικλέτας) και εκ του αποτελέσματος δηλώνω ενθουσιασμένος!
Είτε φαίνεται περίεργο, είτε όχι, πριν αγοράσω την RE στόχευα σε κάποια μοτοσικλέτα που θα μου επέτρεπε και εκτός δρόμου διαδρομές.
Μου άρεσε τόσο εμφανισιακά, ήταν τόσο καλές οι διεθνείς κριτικές και με εντυπωσίασε τόσο πολύ στο test ride, που την αγόρασα αποφασισμένος ότι θα έπρεπε να συμβιβαστώ σε απολύτως ασφάλτινες διαδρομές.
Έτσι νόμιζα!
Η Classic αποδείχθηκε ικανή εκτός δρόμου ακόμα και σε κροκαλοσαθρές ανηφοροκατηφόρες με τα εργοστασιακά (καθαρά δρόμου) λάστιχα.
Κάτι η αρκετά μεγάλη της απόσταση από το έδαφος, κάτι το μεγάλο εμπρός φτερό που δεν επιτρέπει να εκσφενδονιστούν προς τον κινητήρα πέτρες, κάτι η δική μου εγκράτεια (βλ. ποδαράκι κάτω συχνά - πυκνά στα πολύ δύσκολα τμήματα γιατί δεν είναι να μας πέσει), έφτασα εκτός δρόμου μακριά και πλέον έχω αποκτήσει εμπιστοσύνη στις δυνατότητές της αλλά και στη ...συνεργασία μας ως οδηγός της.
Σκέφτομαι λοιπόν σοβαρά στην πρώτη αλλαγή ελαστικών να τοποθετήσω κάποια από τα εξαιρετικά ελαστικά διπλής χρήσης, όπως πχ (ελεύθερα μπορεί να μειδιάσει όποιος επιθυμεί....):
Mitas E-07+ ENDURO TRAIL (δοκιμασμένο ήδη σε RE Classic στο εξωτερικό...)
DunlopTrail Max Raid (νέο, με εξαιρετικές κριτικές....)
Pireli Scorpion Rally str
Metzeler Tourance (το επέλεξε η Triumph για τα νέα μικρά της Scrambler 400...)
Η εμφάνιση όλων αυτών σίγουρα θα ξενίζει πάνω στην Classic (έως και θα την ασχημαίνει, αν αυτό είναι ποτέ δυνατόν...) αλλά από την άλλη η συμπεριφορά τους στην άσφαλτο θα είναι μετά βεβαιότητας καλύτερη από τα εργοστασιακά και στην εξερεύνηση εκτός δρόμου θα ενισχύσουν την ασφάλεια.
Παρεμπιπτόντως, θα εκτιμούσα κάποια άποψη ή εμπειρία επ' αυτού, με δεδομένο ότι δεν παράγονται όλα τα παραπάνω ελαστικά στις εργοστασιακές διαστάσεις που επέλεξε η RE για την Classic, άρα θα πρέπει κανείς να αλλάξει διαστάσεις, με ότι αυτό συνεπάγεται.
Επιστρέφοντας στα σχόλια των 10.000Km, η κατανάλωση καυσίμου είναι εδώ και πολύ καιρό σταθερή στα 3,2 lt/100km δίνοντας ακόμα ένα σοβαρό λόγο να χαμογελά κανείς για τη συμβίωση μαζί της.
Στην πόλη είναι εξαιρετικά ευέλικτη, στην εθνική οδό η μέγιστη ταχύτητά της ταυτίζεται κατόπιν σοφής επιλογής της RE με την βέλτιστη υψηλή ταχύτητα που μπορείς να κινείσαι με μια εντελώς γυμνή μοτοσικλέτα για πολλή ώρα χωρίς να σε κουράζει η αντίσταση του αέρα, δηλαδή 110 (στο ίσιωμα....) με 120 (στην κατηφόρα...) km/h.
Στα αρνητικά να ξεχωρίσω ότι το πίσω φρένο έχει χάσει αρκετά σε αποτελεσματικότητα (όχι ότι είχε και μεγάλη ποτέ...), θα αλλάξω σίγουρα τακάκια επιλέγοντας επώνυμα και ποιοτικά στο επερχόμενο service. Μου έχουν μπει ιδέες και για μεταλλικά σωληνάκια φρένων μπρος - πίσω αλλά θα το κρατήσω ως ιδέα χωρίς να περάσω στην εφαρμογή προς το παρόν...
Θεωρώ σημαντικό να αναφέρω ότι οι ταξιδιωτικές σέλες οδηγού-συνεπιβάτη της RE για την Classic είναι ακόμα καλύτερες (ειδικά στο ταξίδι και σίγουρα στην εμφάνιση/κατασκευή) από τις ήδη πολύ καλές της πρώτης τοποθέτησης.
Ολοκληρώνοντας να τονίσω ότι πρόκειται για μια μοτοσικλέτα με πολύ ισχυρή, πολύπλευρη και ωραία προσωπικότητα, που προσφέρει απολαυστικές μετακινήσεις ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ που θα καθίσεις στη σέλα της, είτε για λίγα λεπτά, είτε για αρκετές ώρες.
Αρκεί να μην θέλεις να είσαι πάντα πιο μπροστά από όλους τους άλλους.
Ευχαριστώ όσους διέθεσαν το χρόνο να αναγνώσουν τα παραπάνω!
Ώρα καλή!
Κοντεύοντας να χρονίσει, τα χιλιόμετρα της Classic 350 έφτασαν τα 10.000.
Μοιρασμένα στο κέντρο της Αθήνας και σε ταξίδια των 200km (πήγαινε...), κυρίως στην απίθανη διαδρομή μέχρι τις Σπέτσες,
νομίζω ότι μπορώ να εκφέρω πια ολοκληρωμένη (και πάντα προσωπική) άποψη σε σχέση πάντα με πρώτη μου επαφή (βλ. άρθρο εδώ για πρώτα 3.700Km).
Η μοτοσικλέτα είναι συνολικά εξαιρετική!
Ξεκινώντας από την μηχανολογική αξιοπιστία της και την ποιότητα της κατασκευής / συναρμολόγησής της ο βαθμός είναι ο υψηλότερος δυνατός!
Όλα λειτουργούν όπως την 1η μέρα, τίποτε δεν τρίζει, όλα παραμένουν το ίδιο καλογυαλισμένα και στιβαρά στη θέση τους.
Το μόνο ψεγάδι είναι ότι 4-5 φορές, σε ανύποπτες στιγμές, υπήρξε ένα στιγμιαίο κόμπιασμα / αρρυθμία του κινητήρα, υποθέτω κάποιο θέμα τροφοδοσίας ή ίσως ποιότητας βενζίνης.
Αντίστοιχη παρατήρηση έχει γίνει και από άλλους ιδιοκτήτες (πχ βλ. εδώ). Σε καμμιά περίπτωση όμως δεν ήταν κάτι συχνό ή επικίνδυνο.
Για να υπερθεματίσω σε ότι αφορά στην ποιότητα κατασκευής & συναρμολόγησης να αναφέρω ότι έχω κάνει και αρκετά εκτός δρόμου χιλιόμετρα, σε όλο και πιο δύσκολες διαδρομές κάθε φορά (ξεθαρρεύοντας δηλαδή και μαθαίνοντας τη συμπεριφορά της μοτοσικλέτας) και εκ του αποτελέσματος δηλώνω ενθουσιασμένος!
Είτε φαίνεται περίεργο, είτε όχι, πριν αγοράσω την RE στόχευα σε κάποια μοτοσικλέτα που θα μου επέτρεπε και εκτός δρόμου διαδρομές.
Μου άρεσε τόσο εμφανισιακά, ήταν τόσο καλές οι διεθνείς κριτικές και με εντυπωσίασε τόσο πολύ στο test ride, που την αγόρασα αποφασισμένος ότι θα έπρεπε να συμβιβαστώ σε απολύτως ασφάλτινες διαδρομές.
Έτσι νόμιζα!
Η Classic αποδείχθηκε ικανή εκτός δρόμου ακόμα και σε κροκαλοσαθρές ανηφοροκατηφόρες με τα εργοστασιακά (καθαρά δρόμου) λάστιχα.
Κάτι η αρκετά μεγάλη της απόσταση από το έδαφος, κάτι το μεγάλο εμπρός φτερό που δεν επιτρέπει να εκσφενδονιστούν προς τον κινητήρα πέτρες, κάτι η δική μου εγκράτεια (βλ. ποδαράκι κάτω συχνά - πυκνά στα πολύ δύσκολα τμήματα γιατί δεν είναι να μας πέσει), έφτασα εκτός δρόμου μακριά και πλέον έχω αποκτήσει εμπιστοσύνη στις δυνατότητές της αλλά και στη ...συνεργασία μας ως οδηγός της.
Σκέφτομαι λοιπόν σοβαρά στην πρώτη αλλαγή ελαστικών να τοποθετήσω κάποια από τα εξαιρετικά ελαστικά διπλής χρήσης, όπως πχ (ελεύθερα μπορεί να μειδιάσει όποιος επιθυμεί....):
Η εμφάνιση όλων αυτών σίγουρα θα ξενίζει πάνω στην Classic (έως και θα την ασχημαίνει, αν αυτό είναι ποτέ δυνατόν...) αλλά από την άλλη η συμπεριφορά τους στην άσφαλτο θα είναι μετά βεβαιότητας καλύτερη από τα εργοστασιακά και στην εξερεύνηση εκτός δρόμου θα ενισχύσουν την ασφάλεια.
Παρεμπιπτόντως, θα εκτιμούσα κάποια άποψη ή εμπειρία επ' αυτού, με δεδομένο ότι δεν παράγονται όλα τα παραπάνω ελαστικά στις εργοστασιακές διαστάσεις που επέλεξε η RE για την Classic, άρα θα πρέπει κανείς να αλλάξει διαστάσεις, με ότι αυτό συνεπάγεται.
Επιστρέφοντας στα σχόλια των 10.000Km, η κατανάλωση καυσίμου είναι εδώ και πολύ καιρό σταθερή στα 3,2 lt/100km δίνοντας ακόμα ένα σοβαρό λόγο να χαμογελά κανείς για τη συμβίωση μαζί της.
Στην πόλη είναι εξαιρετικά ευέλικτη, στην εθνική οδό η μέγιστη ταχύτητά της ταυτίζεται κατόπιν σοφής επιλογής της RE με την βέλτιστη υψηλή ταχύτητα που μπορείς να κινείσαι με μια εντελώς γυμνή μοτοσικλέτα για πολλή ώρα χωρίς να σε κουράζει η αντίσταση του αέρα, δηλαδή 110 (στο ίσιωμα....) με 120 (στην κατηφόρα...) km/h.
Στα αρνητικά να ξεχωρίσω ότι το πίσω φρένο έχει χάσει αρκετά σε αποτελεσματικότητα (όχι ότι είχε και μεγάλη ποτέ...), θα αλλάξω σίγουρα τακάκια επιλέγοντας επώνυμα και ποιοτικά στο επερχόμενο service. Μου έχουν μπει ιδέες και για μεταλλικά σωληνάκια φρένων μπρος - πίσω αλλά θα το κρατήσω ως ιδέα χωρίς να περάσω στην εφαρμογή προς το παρόν...
Θεωρώ σημαντικό να αναφέρω ότι οι ταξιδιωτικές σέλες οδηγού-συνεπιβάτη της RE για την Classic είναι ακόμα καλύτερες (ειδικά στο ταξίδι και σίγουρα στην εμφάνιση/κατασκευή) από τις ήδη πολύ καλές της πρώτης τοποθέτησης.
Ολοκληρώνοντας να τονίσω ότι πρόκειται για μια μοτοσικλέτα με πολύ ισχυρή, πολύπλευρη και ωραία προσωπικότητα, που προσφέρει απολαυστικές μετακινήσεις ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ που θα καθίσεις στη σέλα της, είτε για λίγα λεπτά, είτε για αρκετές ώρες.
Αρκεί να μην θέλεις να είσαι πάντα πιο μπροστά από όλους τους άλλους.
Ευχαριστώ όσους διέθεσαν το χρόνο να αναγνώσουν τα παραπάνω!
Μάνος