ήρθε η ώρα μετά από 1 χρόνο, 3 μήνες και 15.000Km (και πολύ άργησε...) για την αλλαγή των εργοστασιακών ελαστικών της CEAT.
Η χαμηλή ποιότητα των ελαστικών της CEAT καμουφλάρεται εύκολα από τον ράθυμο ρυθμό που επιβάλλει ο κινητήρας κατά την κίνησή της Classic και ακόμα ευκολότερα αν αποφεύγεις - όπως εγώ - την κυκλοφορία σε βρεγμένους δρόμους.
Επίσης σε ξεγελούν οπτικά μιας και η φθορά τους είναι ανύπαρκτη (μετά από 15.000Km!).
Έχοντας διανύσει όχι αμελητέο πλήθος χλμ και σε κακοτράχαλους χωματόδρομους το περασμένο καλοκαίρι (όπου εκτίμησα και αυτή τη δυνατότητα της Classic με το σχετικά μεγάλο ύψος των 17cm από το έδαφος)
επέλεξα ελαστικά με κάποιες δυνατότητες για εκτός ασφάλτου οδήγηση (70-30%).
Οι διαστάσεις που "φοράει" η Classic δεν είναι και οι πιο δημοφιλείς για τέτοιου είδους ελαστικά, οπότε οι επιλογές δεν ήταν πολλές.
Ανάμεσα στα "κλασικά" πια Bridgestone Τourance και στα νεότερα Mitas MC24 επέλεξα τα Mitas διαβάζοντας τις σχετικές κριτικές στο διαδίκτυο.
Μόνο τους μειονέκτημα φαίνεται να είναι ο σχετικά μικρός χρόνος ζωής αλλά υποθέτω ότι αυτό δεν θα είναι πρόβλημα για τους λιγοστούς ίππους που βγάζει στον τροχό η Classic.
Είναι περιττό να επισημάνω ότι η RE μεταμορφώθηκε, τόσο σε ότι αφορά στις κλίσεις και στις αλλαγές κατεύθυνσης όσο και στην άνεση στις μικροανωμαλίες του δρόμου.
Ακόμα σημαντικότερη βελτίωση παρατηρείται στο φρενάρισμα.
Δεν είχα ιδιαίτερη εκτίμηση στην αποτελεσματικότητα κυρίως του πίσω φρένου. Το πίσω ABS έμπαινε (κακώς) άμεσα σε λειτουργία σε τσαρούχωμα του πίσω φρένου στην αστεία ταχύτητα των 15-20 Km/h,
ενδεικτικό του πόσο γλιστρούσαν τα εργοστασιακά ελαστικά, κάτι που φυσικά ΔΕΝ συμβαίνει πλέον.
Αγαπητοί Φίλοι,
ήρθε η ώρα μετά από 1 χρόνο, 3 μήνες και 15.000Km (και πολύ άργησε...) για την αλλαγή των εργοστασιακών ελαστικών της CEAT.
Η χαμηλή ποιότητα των ελαστικών της CEAT καμουφλάρεται εύκολα από τον ράθυμο ρυθμό που επιβάλλει ο κινητήρας κατά την κίνησή της Classic και ακόμα ευκολότερα αν αποφεύγεις - όπως εγώ - την κυκλοφορία σε βρεγμένους δρόμους.
Επίσης σε ξεγελούν οπτικά μιας και η φθορά τους είναι ανύπαρκτη (μετά από 15.000Km!).
Έχοντας διανύσει όχι αμελητέο πλήθος χλμ και σε κακοτράχαλους χωματόδρομους το περασμένο καλοκαίρι (όπου εκτίμησα και αυτή τη δυνατότητα της Classic με το σχετικά μεγάλο ύψος των 17cm από το έδαφος)
επέλεξα ελαστικά με κάποιες δυνατότητες για εκτός ασφάλτου οδήγηση (70-30%).
Οι διαστάσεις που "φοράει" η Classic δεν είναι και οι πιο δημοφιλείς για τέτοιου είδους ελαστικά, οπότε οι επιλογές δεν ήταν πολλές.
Ανάμεσα στα "κλασικά" πια Bridgestone Τourance και στα νεότερα Mitas MC24 επέλεξα τα Mitas διαβάζοντας τις σχετικές κριτικές στο διαδίκτυο.
Μόνο τους μειονέκτημα φαίνεται να είναι ο σχετικά μικρός χρόνος ζωής αλλά υποθέτω ότι αυτό δεν θα είναι πρόβλημα για τους λιγοστούς ίππους που βγάζει στον τροχό η Classic.
Είναι περιττό να επισημάνω ότι η RE μεταμορφώθηκε, τόσο σε ότι αφορά στις κλίσεις και στις αλλαγές κατεύθυνσης όσο και στην άνεση στις μικροανωμαλίες του δρόμου.
Ακόμα σημαντικότερη βελτίωση παρατηρείται στο φρενάρισμα.
Δεν είχα ιδιαίτερη εκτίμηση στην αποτελεσματικότητα κυρίως του πίσω φρένου. Το πίσω ABS έμπαινε (κακώς) άμεσα σε λειτουργία σε τσαρούχωμα του πίσω φρένου στην αστεία ταχύτητα των 15-20 Km/h,
ενδεικτικό του πόσο γλιστρούσαν τα εργοστασιακά ελαστικά, κάτι που φυσικά ΔΕΝ συμβαίνει πλέον.
Επισυνάπτω φωτό.
Δεν είναι τόσο άσχημα όσο φοβόμουνα!
Με γειά της!