Είναι να μη σου τύχει, αλλά θα σου τύχει στο τέλος!
Ειδικά με τις νοθευμένες βενζίνες που κυκλοφορούν και έχοντας στην κατοχή μας μια παλιά μοτοσυκλέτα, είναι θέμα χρόνου να εμφανιστούν τα μαύρα ψιχουλάκια στον πάτο του ρεζερβουάρ μας... Και καθώς δε μπορεί να τα συγκρατήσει ούτε το καλό φίλτρο που βάλαμε για αυτή τη δουλειά, τα ψιχουλάκια καταλήγουν στο καρμπυρατέρ, δημιουργώντας κατά καιρούς, προβλήματα.
Το θέμα εδώ είναι αν θέλουμε να χτυπήσουμε το κακό στη ρίζα, αποσκωριώνοντας το εσωτερικό του ρεζερβουάρ, ή να αμυνθούμε με πιο "μπακάλικο" τρόπο: Στην πρώτη περίπτωση, καλόν είναι να απευθυνθούμε σε κάποιον ειδικό που σωστά και υπεύθυνα θα αφαιρέσει τη σκουριά με χημικά και εν συνεχεία, θα κάνει πλαστικοποίηση εσωτερικά της δεξαμενής. Η μέθοδος αυτή όμως, πρέπει να γίνει σωστά αλλιώς, αν η βενζίνη πετύχει έστω κι έναν ανοικτό πόρο στην πλαστικοποίηση, θα αρχίσει να τη διαβρώνει και μετά από λίγο καιρό, θα μαδήσει όλο το εσωτερικό του ρεζερβουάρ.
Η διαδικασία αυτή, κοστίζει περίπου 30 ευρώ, ποσό που αξίζει να δώσουμε σε κάποιον καλό τεχνίτη. Αν όμως ο μικρός μηχανικός που ζει μέσα μας, μας γαργαλάει τις παλάμες, θα πρότεινα τα εξής:
1. Αφαίρεση και άδειασμα του ρεζερβουάρ. Γέμισμα με νερό ως επάνω για να φύγουν τελειως οι αναθυμιάσεις.
2. Καλό πλύσιμο με πίεστικό, αν υπάρχει (δε θα πιστεύετε στα μάτια σας με το τι περιείχε το ρεζερβουάρ εκτός από βενζίνη!) και πολύωρο φύσημα με το πιστολάκι, ώστε να στεγνώσει καλά!
3. Αγοράστε μερικούς μαγνήτες από ψιλικατζίδικο, κατά προτίμηση σε σχήμα υπόθετου .
4. Αδειάστε τους στο ρεζερβουάρ και καλό χτύπημα ως δεύτερος Τομ Κρούζ στο "Κοκτέιλ"! Έτσι ματσακωνίζουμε το εσωτερικό χωρίς να το τραυματίσουμε και παράλληλα, όλα τα ξέσματα, αιχμαλωτίζονται από τους μαγνήτες.
5. Το πρόβλημα από 'δω και πέρα είναι πως, δε μπορούμε να δούμε τη θέση της σκουριάς μέσα στο ρεζερβουάρ, ώστε να κάνουμε τοπική επάλλειψη με φωσφατικό οξύ που θα την αδρανοποιήσει. Εδώ, απευθυνόμαστε σε χρωματοπωλείο, ή καλύτερα σε κατάστημα με αξεσουάρ μότο, καθώς υπάρχουν αρκετά υλικά, κατάλληλα για αυτή τη δουλειά, που δεν αντιδρούν με τη βενζίνη, ώστε να τα απλώσουμε σε όλη την επιφάνεια του ρεζερβουάρ χωρίς αυτή να τα διαβρώσει, δημιουργώντας μια προστατευτική επίστρωση στο εσωτερικο του.
Εννοείται, μετά απ' αυτό το βήμα, αφήνουμε το ρεζερβουάρ να στεγνώσει κ α λ ά πριν το ξαναπεράσουμε στη μηχανή μας.
Η μπακάλικη μέθοδος είναι απλή και ουσιαστικά, αμυντική: Αγοράζουμε από το eΒay ένα ζεύγος μαγνητών εξοικονόμισης καυσίμου (fuel saver) με κόστος περίπου 10 ευρώ (κι όχι 90 που τα πουλάνε στην Μνημονιούπολη) και τους περνάμε εύκολα και γρήγορα χωρίς εργαλεία στο σωληνάκι εισαγωγής καυσίμου, λίγο πριν αυτό ενωθεί στο καρμπυρατέρ. (Δεν έχει καμμία σημασία η μάρκα του μαγνήτη ή, για τι αυτοκίνητο είναι). Έτσι, τα ψίχουλα σκουριάς, παγιδεύονται απ' το πεδίο των μαγνητών, πρίν εισέλθουν στο καρμπυρατέρ, διατηρώντας το καθαρό! Μόνη μας φροντίδα, να ελέγχουμε και να καθαρίζουμε το σωληνάκι αυτό, σε τακτές χρονικές περιόδους...
Ελπίζω να φανεί χρήσιμο το άρθρο και φυσικά, προτάσεις και ιδέες ή διορθώσεις, ας τεθούν επί τάπητος!
Ειδικά με τις νοθευμένες βενζίνες που κυκλοφορούν και έχοντας στην κατοχή μας μια παλιά μοτοσυκλέτα, είναι θέμα χρόνου να εμφανιστούν τα μαύρα ψιχουλάκια στον πάτο του ρεζερβουάρ μας... Και καθώς δε μπορεί να τα συγκρατήσει ούτε το καλό φίλτρο που βάλαμε για αυτή τη δουλειά, τα ψιχουλάκια καταλήγουν στο καρμπυρατέρ, δημιουργώντας κατά καιρούς, προβλήματα.
Το θέμα εδώ είναι αν θέλουμε να χτυπήσουμε το κακό στη ρίζα, αποσκωριώνοντας το εσωτερικό του ρεζερβουάρ, ή να αμυνθούμε με πιο "μπακάλικο" τρόπο: Στην πρώτη περίπτωση, καλόν είναι να απευθυνθούμε σε κάποιον ειδικό που σωστά και υπεύθυνα θα αφαιρέσει τη σκουριά με χημικά και εν συνεχεία, θα κάνει πλαστικοποίηση εσωτερικά της δεξαμενής. Η μέθοδος αυτή όμως, πρέπει να γίνει σωστά αλλιώς, αν η βενζίνη πετύχει έστω κι έναν ανοικτό πόρο στην πλαστικοποίηση, θα αρχίσει να τη διαβρώνει και μετά από λίγο καιρό, θα μαδήσει όλο το εσωτερικό του ρεζερβουάρ.
Η διαδικασία αυτή, κοστίζει περίπου 30 ευρώ, ποσό που αξίζει να δώσουμε σε κάποιον καλό τεχνίτη. Αν όμως ο μικρός μηχανικός που ζει μέσα μας, μας γαργαλάει τις παλάμες, θα πρότεινα τα εξής:
1. Αφαίρεση και άδειασμα του ρεζερβουάρ. Γέμισμα με νερό ως επάνω για να φύγουν τελειως οι αναθυμιάσεις.
2. Καλό πλύσιμο με πίεστικό, αν υπάρχει (δε θα πιστεύετε στα μάτια σας με το τι περιείχε το ρεζερβουάρ εκτός από βενζίνη!) και πολύωρο φύσημα με το πιστολάκι, ώστε να στεγνώσει καλά!
3. Αγοράστε μερικούς μαγνήτες από ψιλικατζίδικο, κατά προτίμηση σε σχήμα υπόθετου
4. Αδειάστε τους στο ρεζερβουάρ και καλό χτύπημα ως δεύτερος Τομ Κρούζ στο "Κοκτέιλ"! Έτσι ματσακωνίζουμε το εσωτερικό χωρίς να το τραυματίσουμε και παράλληλα, όλα τα ξέσματα, αιχμαλωτίζονται από τους μαγνήτες.
5. Το πρόβλημα από 'δω και πέρα είναι πως, δε μπορούμε να δούμε τη θέση της σκουριάς μέσα στο ρεζερβουάρ, ώστε να κάνουμε τοπική επάλλειψη με φωσφατικό οξύ που θα την αδρανοποιήσει. Εδώ, απευθυνόμαστε σε χρωματοπωλείο, ή καλύτερα σε κατάστημα με αξεσουάρ μότο, καθώς υπάρχουν αρκετά υλικά, κατάλληλα για αυτή τη δουλειά, που δεν αντιδρούν με τη βενζίνη, ώστε να τα απλώσουμε σε όλη την επιφάνεια του ρεζερβουάρ χωρίς αυτή να τα διαβρώσει, δημιουργώντας μια προστατευτική επίστρωση στο εσωτερικο του.
Εννοείται, μετά απ' αυτό το βήμα, αφήνουμε το ρεζερβουάρ να στεγνώσει κ α λ ά πριν το ξαναπεράσουμε στη μηχανή μας.
Η μπακάλικη μέθοδος είναι απλή και ουσιαστικά, αμυντική: Αγοράζουμε από το eΒay ένα ζεύγος μαγνητών εξοικονόμισης καυσίμου (fuel saver) με κόστος περίπου 10 ευρώ (κι όχι 90 που τα πουλάνε στην Μνημονιούπολη) και τους περνάμε εύκολα και γρήγορα χωρίς εργαλεία στο σωληνάκι εισαγωγής καυσίμου, λίγο πριν αυτό ενωθεί στο καρμπυρατέρ. (Δεν έχει καμμία σημασία η μάρκα του μαγνήτη ή, για τι αυτοκίνητο είναι). Έτσι, τα ψίχουλα σκουριάς, παγιδεύονται απ' το πεδίο των μαγνητών, πρίν εισέλθουν στο καρμπυρατέρ, διατηρώντας το καθαρό! Μόνη μας φροντίδα, να ελέγχουμε και να καθαρίζουμε το σωληνάκι αυτό, σε τακτές χρονικές περιόδους...
Ελπίζω να φανεί χρήσιμο το άρθρο και φυσικά, προτάσεις και ιδέες ή διορθώσεις, ας τεθούν επί τάπητος!