Γεια χαρά σε όλους τους φίλους ανάβατες (και δη των enfiled),
Θα ήθελα να παραθέσετε , όσοι θέλουν τους λόγους που σας οδήγησαν να αγαπήσετε την enfiled
Και για να κάνω πρώτος την αρχή ήταν έρωτας κεραυνοβόλος !
Τι και αν δεν πάει με χίλια?
Τι και να σε κοιτάνε στο φανάρι λες και την κοπάνησες από κανένα μουσείο ?
τι και να οι "φίλοι" σου οι "γρήγοροι" σου λένε ότι πέταξες τα λεφτά σου...
Όταν είσαι καψούρης..... δεν ακούς τίποτα!

Περιμένω τις απόψεις σας....



[color=red][size=6pt](Nikoss:παρακαλούσα το φίλο την επομένη φορά που θα ανάρτηση είτε θέμα είτε απάντηση να γράφει με μικρά γράμματα) [/size][/color]

μια απο τα ιδια την ειδα πριν απο δεκα χρονια και μολισ μπορεσα την πηρα. εμφανιση ηχος και τα δυο εχουν σημασια.

δεν την ήξερα καν
την είδα πριν 2 χρόνια περίπου στην έκθεση
την ερωτεύτηκα
πιστεύω να καταφέρω μέσα στο 11 να την αγοράσω

Την ειδα το 1990 στον Σαββαιδη στην Αμφιθεα που ηταν τοτε η αντιπρωσοπεια ειχε μονο το 350 και εφαγα φλας.Τελικα κατοπιν πολλων αναβολων λιγο πριν τα γεραματα στα 45 το 2008 καταφερα το η τωρα η ποτε και πηρα το 500.Ο ΕΛΒΙΣ εφυγε στα 42 .εγω ελπιζω να μπορω να την οδηγω μεχρι τα80 κατεβαζοντας και μανιβελια γιατι εχω καταργησητην μιζα

Ήμουν πάντα λάτρης των κλασσικών μοτοσυκλετών αλλά μέχρι τότε δεν είχα κάνει κίνηση για απόκτηση κάποιας (αν και το είχα ψάξει για bmw).

Μετά απο ένα ατύχημα που είχα με τη προηγούμενη μοτοσυκλέτα μου (hornet 600) και την ολοκληρωτική καταστροφή της (ευτυχώς μόνο αυτής) όντας αμήχανος, δέχθηκα με ευχαρίστηση τη προσφορά ενός καλού φίλου να μου χαρίσει το παρατημένο Enfield του.

Αν και το είχα οδηγήσει όταν το είχε πρωτοπάρει δεν μπορώ να πω ότι το θυμάμαι με τις καλύτερες των αναμνήσεων, ίσως γιατί και αυτός το είχε πάρει σε κακή κατάσταση.
Τι οι ανάποδες ταχύτητες, τι η μη εξοικίωση με τη μανιβέλα και τον αποσυμπιεστή, τι οι ιδιοτροπίες απο την κακή συντήρηση και φυσικά η αποκαρδιωτική εξωτερική κατάσταση, όλα αυτά σε συνδιασμό με τη προϋπηρεσία σε γιαπωνέζικα μηχανάκια δεν ανέβαζαν το Enfield στην αντίληψη μου.

Τελικά όμως τα έφερε η ζωή έτσι και απέκτησα τη μοτοσυκλέτα, με μοναδικό όρο να μη την πουλήσω ποτέ.
Απο τότε όλα άλλαξαν σε σχέση με το πως βλέπω τις μοτοσυκλέτες γενικά.

7 χρόνια μετά και με κόστος σχεδόν όσο κόστιζε καινούριο το έχω φέρει σε μια καλή κατάσταση, και έπεται συνέχεια.

Η απάντηση στην ερώτηση "Γιατί Enfield;" είναι: Γιατί με διάλεξε, και χαίρομαι πραγματικά για αυτό.

Οι λόγοι που με οδήγησαν στην επιλογή της ήταν πιο πεζοί από τον υπολοίπων.

Ήταν η πρώτη μου μοτοσυκλέτα, δεν ήθελα κάτι γρήγορο αλλά και πάλι δεν ήθελα να αγοράσω παπάκι, ή scooter οπότε έψαχνα μία μοτοσυκλέτα με συγκρατημένες επιδόσεις, δεν ήθελα να αγοράσω μεταχειρισμένο, γιατί ήμουν σίγουρος ότι δεν μπορούσα να αξιολογήσω την αγορά, κι επίσης με τράβηξε η ομορφιά της.

Αγόρασα την C5 του 2009. Καινούργια, με καλά λόγια να λέγονται γενικά, με ιδιαίτερη αναφορά στο ό,τι είναι ευκολοσυντήρητη σε σχέση με τα παλαιότερα μοντέλα (νομίζω ότι ισχύει).

Την έχω σχεδόν 1,5 χρόνο. Επιβεβαιώνω ότι είναι ευκολοσυντήρητη, και απολαυστική στην οδήγηση.

Λίγο άλλαξαν τα γούστα μου σχετικά με την εμφάνιση της. Αυτό το τεράστιο πίσω φτερό μου κάθεται στο λαιμό τώρα. Μία ατέλεια που προς το παρόν με τη σέλα συναναβάτη δεν είναι τόσο έντονη, ειδικά αν έχω πάνω και τα βαλιτσάκια.

Η άποψη μου, μετά την εμπειρία μου μαζί της, είναι ότι θα την αγοράσει όποιος θέλει να οδηγήσει μία μοτοσυκλέτα η συμπεριφορά της οποίας εξαρτάται από τις επιλογές του αναβάτη, όποιος θέλει να μυρίζει τη διαδρομή που κάνει και όποιος δεν βιάζεται. 

γιατί enfield;για εξιλέωση και όχι μόνο.
πάντα μου άρεσαν οι classic μοτοσυκλέτες αλλά δεν ειχα μπει στην διαδικασία αγοράς
ποτέ,γιατί πίστευα οτι μπλέκεις με τα ανταλακτικά που θα βρω;πόσο εχει;και όπως οι
περισότεροι αγόραζα πάντα  ιαπωνέζικα,με εξαίρεση την πρώτη μοτοσυκλέτα ενα
DKW (του πατέρα μου)πιτσιρίκος που ήμουν ειχε μαρτυρήσει στα χέρια μου,αποσυμπίεση,
μανιβέλα,γκάζια,χωρις συντήρηση και με την τρέλα της εφηβείας τα είδε όλα το
καημένο.Μετα απο ψάξιμο κατέληξα στην enfield, μου άρεσε της άρεσα και να το ειδύλλιο.
Ετσι εχω ορκιστή να την προσέχω σαν τα μάτια μου για να εξιλεωθώ για το κακό που έκανα
στο dkw,και φυσικά για ολη την ευχαρίστηση που σου προσφέρει μια ENFIELD!!

Γιατι?Λοιπον διπλα μου ειχα κατι ινδους οταν σπουδαζα...περα απ οτο οτι μυριζε το σπιτι συνεχεια καρυ και αλαλ μπαχαρικα ,μύριζε και μενα το μπλουζακι μου :laugh:,και εκτός του ότι μου αρεσει η ινδικη κουζινα ,οι τυποι αυτοι ειχαν μια enfield και την καβαλουσαν με τη σειρα 10 ατομα..ήταν το κατι αλλο αλαλ δεν ηξερα οτι κυκλοφορουσε και οτι ηταν καινουρια...
ενας αλλος λόγος γιατι enfield ειναι και ο εξής:
Αν ακους classi rock h blues χρειαζεσαι και το αναλογο μαραφετι..... :laugh:

Το 1988 και όντας μαθητής δημοτικού, είδα έναν τύπο στην γειτονιά μου (Μυτιλήνη) να σπρώχνει μια Enfield με κλαταρισμένο λάστιχο προς το διπλανό μου συνεργείο... Του είχε βγει ο πάτος και ήταν ξεθεωμένος... Ένας παπούς μηχανικός είπε ότι είχε δει κάποτε μια τέτοια πριν από καμιά 10ρια χρόνια...
Η μηχανή έμεινε για περίπου 5 χρόνια παρατιμένη (για άγνωστο λόγο) έξω απ΄το συνεργείο... Περνούσα κάθε μέρα και την χάζευα... λίγο πριν εξαφανιστεί τελείως κάποιος είχε αφαιρέσει τον μπροστινό τροχό (η τελευταία εικόνα που έχω από αυτή την μοτοσυκλέτα), κι από τότε μέχρι το 1998-99 στην Αθήνα σε έκθεση δεν την ξαναείδα...
Μετά από 21 χρόνια από την πρώτη επαφή (2009) την αγόρασα!

Αν μπορούσα να πάρω και μια Porsche 356 (βιοτεχνία του κ. Ηλία Γαγανέλη στην Κατερίνη - ψάξτε το) θα το έκανα!...

Παντα μου αρεσαν οι παλιες (οπως και τα παλια αμαξια οπως ο σκαραβαιος που εχω - ο Lemmy), και επειδη ειδα και αποειδα με το CMακι που μαστορευα συνεχως, ηθελα κατι παλιο που να μην το μαστορευω. Μου αρεσε περισσοτερο η Ural λογω ογκου και "περισσοτερου" κυλινδρου αλλα φοβηθηκα τη "ρωσικη" αντιπροσωπεια. Οταν εβλεπα τις Enfield στη βιτρινα ηταν αποκαρδιωτικες (με τα δισελα και το ψηλο για τα γουστα μου τιμονι), αλλα την ειχα ετοιμη στο μυαλο μου πριν την αγορασω. Ετσι, εβαλα δοσεις 5 μηνες πριν τον γαμο και τις πληρωμες σε καναπεδες και ψυγεια. 

Ο ερωτας ηρθε μολις την ειδα στη μπαρα που φτιαχνοτανε με τα συμπρακαλα που ειχα παει να της κουμπωσουν...

Ηταν βεβαια αναμενομενος γιατι την ειχα φωτοσοπαρει πριν την παραγγειλω.

Εκτοτε εγινε αγαπη με την συντηρηση της παρα τις οποιες γκρινιες της (σκουριες και χυτευση).

Και δεν εκανα λαθος παρα τα 6+ χιλιαρικα συνολικα...

....επροκειτο περι συλλογικου ασυνειδητου..