Το διάβασα τυχαία σήμερα σε αυτή τη σελίδα.

Μία διαφορετική σκοπιά των απωλειών μας ένεκα πιθανού ατυχήματός μας που απευχόμαστε να μας συμβεί και δεν τις έχουμε σκεφτεί ποτέ μας έτσι:

"Πριν από ένα μήνα, ένα ατύχημα που προκάλεσε ένα ζώο στο δρόμο, σου φάνηκε να είναι ελαφρύ και βγήκες ασφαλής και πέρασε ανώδυνα, μέχρι να σου πει η μητέρα σου ότι είσαι τετραπληγικός. Ο πατέρας σου τρέμει κάθε φορά που κτυπάει το τηλέφωνο. Η σύζυγος σου πρέπει να μάθει να διαβάζει τα μάτια σου για να επικοινωνεί μαζί σου.

Πρέπει να δεχτείς ότι τίποτα δεν είναι ίδιο όπως πριν. Στην μοτοσυκλέτα ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι να πιστεύεις ότι σε ένα ατύχημα είσαι μόνος σου και δεν επηρεάζονται άλλοι, εκτός από τους άμεσα εμπλεκόμενους."

 

 

φοβερο βιντεο Νικο............εγω θα επαναλαβω την ''προσευχη'' που κανω πριν ξεκινησω καθε φορα με την μηχανη ειτε να παω στη δουλεια μου 700 μετρα αποσταση ειτε ταξιδι : ''καλυτερα να χασεις ενα δευτερολεπτο απο την ζωη σου παρα την ζωη σου σε ενα δευτερολεπτο''. οπως επισης και λογια που μου ειπαν ανθρωποι με μεγαλυτερη πειρα απο εμενα- Θαναση σε ευχαριστω - και προσπαθω να τα θυμαμαι πριν καθε καγκουρια που μου βγαινει να κανω...........